جستجوی «دنیا»

من فرّج عن أخیه کربة من کرب الدّنیا فرّج اللَّه عنه کربة من کرب یوم القیامة.

هر که بردارد از برادر مؤمن اندوهی از اندوههای دنیا خدای تعالی بردارد از او اندوهی از اندوههای آخرت در روز قیامت.

من کان ذا لسانین فی الدّنیا جعل اللَّه له یوم القیامة لسانین من نار.

هر که دو زبان بود در دنیا خدای تعالی او را بقیامت دو زبان دهد از آتش دوزخ.

من یسّر علی معسر یسّر اللَّه علیه فی الدّنیا و الآخرة.

هر که کاری یا وامی برای کسی آسان کند خدای تعالی همه کارهای سخت در دنیا و آخرت بر وی آسان کند.

من أعطی حظّه من الرّفق فقد أعطی حظّه من خیر الدّنیا و الآخرة.

هر که را که بهره او بداده اند از مدارا کردن همچنانست که بهره او بداده اند از نیکوئی دنیا و آخرت.

و من زهد فی الدّنیا هانت علیه المصیبات.

هر که زهد کند در دنیا سهل آید بر وی مصیبتها.

أهل المعروف فی الدّنیا هم أهل المعروف فی الآخرة.

اهل نیکی در دنیا هم او بود که اهل نیکی بود در آخرت؛

أمّتی الغرّ المحجّلون من آثار الوضوء یوم القیامة.

امّت مرا دست و پای نورانی باشد روز قیامت از آثار وضو که در دنیا کرده باشند.

الزّهد فی الدّنیا یریح القلب و البدن و الرّغبة فی الدّنیا تکثر الهمّ و الحزن.

زهد در دنیا براحت دارد دل و تن را؛ و رغبت نمودن در دنیا بسیار گرداند غم و اندوه را؛

المؤمن کیس فطن حذر.

مؤمن زیرک بود زیرا که بر حذر باشد و آخرت را در دنیا بهیچ کاری از دست ندهد.

قال رسولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله: «خَصْلَةٌ مَنْ لَزِمَها أطاعَتْهُ الدُّنْیا وَالآخِرَةُ، وَرَبِحَ الْفَوْزَ فی الْجَنَّةِ قیلَ: وَما هی یا رَسُولَ اللَّهِ؟ قالَ: التَّقْوی، مَنْ أرادَ أنْ یکونَ اعزَّ النّاسِ فَلْیتَّقِ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ، ثُمَّ تَلا: «مَنْ یتَّقِ اللَّهَ...»».

رسول اکرم صلی الله علیه و آله می فرماید: «صفتی هست که اگر در کسی باشد، دنیا و آخرت مطیع او می شوند و از بهشت بهره مند می شود. عرض کردند این خصلت چیست؟ فرمود: تقوا؛ کسی که بخواهد نزد مردم عزّت داشته باشد تقوای الهی پیشه کند،» سپس این آیه را تلاوت فرمود: « « وَمَنْ یتَّقِ اللَّهَ یجْعَلْ لَّهُ مَخْرَجاً* وَیرْزُقْهُ مِنْ حَیثُ لَایحْتَسِبُ »؛ هر کس تقوای الهی پیشه کند، خداوند راه نجاتی برای او فراهم می کند، و او را از جایی که گمان ندارد، روزی می دهد»

1. طلاق، آیه 2 و 3.
2. بحارالانوار، ج 77، ص 169، ح 7.

رَأیْتُ الْخَیْرَ کلَّهُ قَدِ اجْتَمَعَ فِی قَطْعِ الطَّمَعِ عَمّا فِی أیْدِی النّاسِ.

تمام خیرات و خوبی های دنیا و آخرت را در چشم پوشی و قطع طَمَع از زندگی و اموال دیگران می بینم.

مَا تَعِبَ أوْلِیاء اللّهُ فِی الدُّنْیا لِلدُّنْیا، بَلْ تَعِبُوا فِی الدُّنْیا لِلاّْخِرَةِ.

دوستان و اولیاء خدا در فعالیّت های دنیوی خود را برای دنیا به زحمت نمی اندازند و خود را خسته نمی کنند بلکه برای آخرت زحمت می کشند.