جستجوی «دنیا»

كَمَا تَزْرَعُ تَحْصُد

همچنان که می کاری، درو خواهی کرد.

من زرع خيرا حصدا أجرا

کسی که خیری را بکارد، پاداش آن را درو کند .

مَنْ زَرَعَ شَيْئا حَصَدَه

کسی که چیزی را بکارد، آن را درو کند.

لَيْسَ لِأَحَدٍ مِنْ دُنْيَاهُ إِلاَّ مَا أَنْفَقَهُ عَلَى أُخْرَاه

اعمال در دنیا، بازرگانی آخرت است. ج:ستم نشانۀ بدبختی در آخرت است. بئس الزّاد إلی المعاد العدوان علی العباد تجاوز ب

اَلْأَعْمَالُ فِي اَلدُّنْيَا تِجَارَةُ اَلْآخِرَة

اعمال در دنیا، بازرگانی آخرت است.

اَلدُّنْيَا مَعْبَرَةُ اَلْآخِرَة

دنیا گذرگاه آخرت است.

اَلدُّنْيَا بِالاِتِّفَاقِ بِالْإِنْفَاقِ وَ اَلْآخِرَةُ بِالاِسْتِحْقَاق

دنیا، همراه با بخت و ناگهانی است ولی آخرت همراه با شایستگی است.

أَحْوَالُ اَلدُّنْيَا تَتْبَعُ اَلاِتِّفَاقَ وَ أَحْوَالُ اَلْآخِرَةِ تَتْبَعُ اَلاِسْتِحْقَاق

احوال دنیا، پیرو بخت و ناگهانی است و احوال آخرت پیرو شایستگی است.

اَلدُّنْيَا عَرَضٌ حَاضِرٌ يَأْكُلُ مِنْهُ اَلْبَرُّ وَ اَلْفَاجِرُ وَ اَلْآخِرَةُ دَارُ حَقٌّ ٍّ يَحْكُمُ فِيهَا مَلِكٌ قَادِر

دنیا کالایی مهیّا است که از آن نیکوکار و تبهکار می خورد.و آخرت خانۀ حق است که در آن فرمانروای نیرومند حکم می راند.

إن سقم فهو نادم على ترك العمل و إن صحّ أمن مغترّا فاخّر العمل إن دعي إلى حرث الدّنيا عمل و إن دعي إلى حرث الآخرة كسل إن استغنى بطر و فتن إن افتفتقر قنط و وهن إن أحسن إليه جحد و إن أحسن تطاول و امتنّ إن عرضت له معصية واقعها بالاتّكال على التّوبة إن عزم على التّوبة سوّفها و أصرّ على الحوبة إن عوفي ظنّ أن قد تاب إن ابتلي ظنّ و ارتاب إن مرض أخلص و أناب إن صحّ نسي و عاد و اجترى على مظالم العباد إن أمن افتتن لاهيا بالعاجلة فنسي الآخرة و غفل عن المعاد

اگر بیمار شود، از ترک عمل پشیمان گردد و اگر تندرست گردد و دارای ایمنی فریب خورنده، عمل را پس می اندازد.اگر به کشتکاری دنیا خوانده شود تلاش کند و اگر به کشتکاری برای آخرت خوانده شود سستی می کند، اگر توانگر گردد بد مستی کند و به فتنه افتد و اگر درویش و نیازمند شود نومید و ناتوان گردد، اگر به او نیکی شود ناسپاسی کند و اگر نیکی نماید سرفرازی کند و منّت گذارد، اگر گناهی به او ارائه شود به اعتماد توبه و بازگشت، خود را به آن بیامیزد، و هر آنگاه ارادۀ توبه نماید، آن را به تأخیر می اندازد و بر گناه ایستادگی می کند.اگر تندرستی داده شود، گمان می کند که توبه نموده است و اگر گرفتار شود بدگمان شده و شک می کند، اگر بیمار شود اخلاص می ورزد و به خدا باز می گردد و اگر تندرست شود خدا را فراموش می کند و بر می…

ثَوَابُ اَلْآخِرَةِ يُنْسِي مَشَقَّةَ اَلدُّنْيَا

پاداش آخرت، سختی دنیا را از یاد می برد.

حَلاَوَةُ اَلْآخِرَةِ تُذْهِبُ مَضَاضَةَ شَقَاءِ اَلدُّنْيَا

شیرینی آخرت، درد بدبختی دنیا را می برد.