گنجینه احادیث

لاَ وِزْرَ أَعْظَمُ مِنْ وِزْرِ غَنِيٍّ مَنَع

گناهی بزرگتر نیست از گناه توانگری که نیازمند را رد کند.

اَلنَّاسُ رَجُلاَنِ جَوَادٌ لاَ يَجِدُ وَ وَاجِدٌ لاَ يُسْعِف

مردم دو دسته اند:بخشنده ای که ندارد، و دارایی که نمی بخشد.

إِذَا رُزِقْتَ فَأَوْسِع

هرگاه روزی داده شدی، پس فراخی ده.

مَنْ أُوسِعَ عَلَيْهِ نِعْمَةٌ وَجَبَ عَلَيْهِ أَنْ يُوسِعَ اَلنَّاسَ إِنْعَاما

هر که نعمت او فراخ گردد، بر او واجب است که بخشش خود را به مردم گسترش دهد.

من زاده اللّه كرامة فحقيق به أن يزيد النّاس إنعاما.

هر که خدا کرامتش را به او فزونی دهد، سزاوار است که بخشش به مردم را زیاد کند.

لاَ تَعُدَّنَّ غَنِيّا مَنْ لَمْ يُرْزَقْ مِنْ مَالِه

توانگر مشمار کسی را که از مال خود استفاده نکند.

اَلسَّخَاءُ سَجِيَّةٌ. اَلشَّرَفُ مَزِيَّة

سخاوت، خلق و خوی است و بلند مرتبگی، فضیلت.

اَلْكَرَمُ فَضْلٌ. اَلْوَفَاءُ نُبْل

بخشندگی و بزرگواری فزونی است و وفا، زیرکی است.

السّخاء خلق.

سخاوت، خلق و خوی است.

اَلسَّخَاءُ زَيْنُ اَلْإِنْسَان

سخاوت، زینت انسان است.

اَلسَّخَاءُ أَشْرَفُ عَادَة

سخاوت، گرامیترین عادتهاست.

اَلضِّيَافَةُ رَأْسُ اَلْمُرُوَّةِ اَلصِّيَانَةُ أَوَّلُ اَلْمُرُوَّة

میهمانی دادن، سر مردانگی است خود نگهداری، آغاز جوانمردی است .