گنجینه احادیث

كَمْ مِنْ مُبْتَل ى بِالنَّعْمَاء

چه بسیارند کسانی که به نعمت گرفتارند.

شَرُّ اَلْأَمْوَالِ مَا اِكْتَسَبَ اَلْمَذَام

بدترین داراییها آن است که نکوهش به بار آورد.

شَرُّ اَلْأَمْوَالِ مَا لَمْ يُغْنِ عَنْ صَاحِبِه

بدترین داراییها آن است که صاحبش را بی نیاز نکند.

شَرُّ اَلْمَالِ مَا لَمْ يُنْفَقْ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ مِنْهُ وَ لَمْ تُؤَدَّ زَكَاتُه

بدترین دارایی آن است که از آن در راه خدا بخشیده نشود و زکات آن پرداخت نگردد.

شَرُّ اَلْأَمْوَالِ مَا لَمْ يُخْرَجْ مِنْهُ حَقُّ اَللَّهِ سُبْحَانَه

بدترین داراییها آن است که حقّ خداوند از آن خارج نشود.

أَفْقَرُ اَلنَّاسِ مَنْ قَتَّرَ عَلَى نَفْسِهِ مَعَ اَلْغِنَى وَ اَلسَّعَةِ وَ خَلَّفَهُ لِغَيْرِه

نادارترین مردم کسی است که با توانگری و گشایش بر خود سخت گیرد و آن را برای دیگری پس اندازد.

اَلْمَالُ يُقَوِّي غَيْرَ اَلْأَيِّد

دارایی، ناتوان را نیرو دهد.

اَلْغِنَى يُسَوِّدُ غَيْرَ اَلسَّيِّد

توانگری، غیر آقا را آقا کند.

اَلْغِنَى فِي اَلْغُرْبَةِ وَطَن

توانگر در غربت نیز در وطن است.

أَلاَ وَ إِنَّ مِنَ اَلنِّعَمِ سَعَةَ اَلْمَالِ وَ أَفْضَلَ مِنْ سَعَةِ اَلْمَالِ صِحَّةُ اَلْبَدَنِ وَ أَفْضَلَ مِنْ صِحَّةِ اَلْبَدَنِ تَقْوَى اَلْقَلْب

آگاه باشید:همانا دارایی از نعمتهاست و برتر از دارایی، سلامتی بدن است و برتر از سلامتی بدن، پرهیزگاری دل است.

مِنْ هَنِيءِ هنأ اَلنِّعَمِ سَعَةُ اَلْأَرْزَاق

از نعمتهای گوارا، روزی فراخ است.

نِعْمَ اَلْبَرَكَةُ سَعَةُ اَلرِّزْق

روزی فراخ، خوب برکتی است.