لَيْسَ مِنْ أَحَدٍ وَ إِنْ سَاعَدَتْهُ اَلْأُمُورُ بِمُسْتَخْلِصٍ غَضَارَةَ عَيْشٍ إِلاَّ مِنْ خِلاَلٍ مَكْرُوهٍ وَ مَنِ اِنْتَظَرَ بِمُعَاجَلَةِ اَلْفُرْصَةِ مُؤَاجَلَةَ اَلاِسْتِقْصَاءِ سَلَبْتُهُ اَلْأَيَّامُ فُرْصَتَهُ لِأَنَّ مِنْ شَأْنِ اَلْأَيَّامِ اَلسَّلْبَ وَ سَبِيلَ اَلزَّمَنِ اَلْفَوْتُ.
هیچ کس به کامیابی نرسد، هر چند که کارها بر وفق مرادش باشد، جز آن که از میان سختی ها به دست آورده باشد و هر که به انتظار فرصتی بهتر، فرصت در دسترس را از دست بدهد روزگار، فرصت بهتر را نیز از او در رباید؛ چرا که از نشانه های روزگار فرصت ربایی است و راه و رسم زمانه، از دست دادن فرصت است.