امام جعفر صادق (علیه السلام)
مَنْ قَرَأَ سُورَةَ اَلسَّجْدَةِ فِي كُلِّ لَيْلَةِ جُمُعَةٍ أَعْطَاهُ اَللَّهُ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ َ لَمْ يُحَاسِبْهُ بِمَا كَانَ مِنْهُ وَ كَانَ مِنْ رُفَقَاءِ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ ص .
هر که سوره سجده را هر جمعه تلاوت کند خداوند نامه کردارش را به دست راستش دهد و از آنچه که از او سر زده حسابرسی نکند و از رفیقان و همنشینان حضرت محمد و خاندانش صلی الله علیهم باشد
مَنْ قَرَأَ حم اَلسَّجْدَةَ كَانَتْ لَهُ نُوراً يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ مَدَّ بَصَرِهِ وَ سُرُوراً وَ عَاشَ فِي اَلدُّنْيَا مَحْمُوداً مَغْبُوطاً.
هر که سوره حم سجده(فصلت)را تلاوت کند روز رستاخیز او را نوری باشد که تا بلندای نگاهش(تا جایی که چشم می بیند)نور افشانی کند و نیز شادمان باشد و در این دنیا به گونه ای ستوده و مورد غبطه دیگران زندگی کند
إِنَّ اَلْعَبْدَ إِذَا أَطَالَ اَلسُّجُودَ حَيْثُ لاَ يَرَاهُ أَحَدٌ قَالَ اَلشَّيْطَانُ وَا وَيْلاَهْ أَطَاعُوا وَ عَصَيْتُ وَ سَجَدُوا وَ أَبَيْتُ.
به راستی که چون بنده در جایی که کسی او را نمی نگرد، سجده اش را طولانی نماید شیطان گوید: وای بر من آنان فرمان بردند و من سرپیچی کردم و سر بر سجده نهادند و من سر تافتم.
أَقْرَبُ مَا يَكُونُ اَلْعَبْدُ إِلَى اَللَّهِ وَ هُوَ سَاجِدٌ.
امام صادق علیه السلام فرمود: نزدیک ترین حالت بنده به خدا هنگام سجده گزاری اوست
أَيُّمَا مُؤْمِنٍ سَجَدَ لِلَّهِ سَجْدَةً لِشُكْرِ نِعْمَةٍ مِنْ غَيْرِ صَلاَةٍ كَتَبَ اَللَّهُ بِهَا عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَ مَحَا عَنْهُ عَشْرَ سَيِّئَاتٍ وَ رَفَعَ لَهُ عَشْرَ دَرَجَاتٍ فِي اَلْجِنَانِ .
هر مومنی که برای خدا سجده ای برای سپاس نعمت گزارد، در حالی که در غیر نماز است، خداوند برای او ده حسنه نویسد و ده گناه از او را پاک سازد و او را ده رتبه در بهشت بر فراز برد
إِنَّ اَلْعَزَائِمَ أَرْبَعٌ اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ اَلَّذِي خَلَق وَ اَلنَّجْمُ وَ تَنْزِيلُ اَلسَّجْدَةِ وَ حم اَلسَّجْدَةِ .
امام صادق(ع)فرمود: عزایم چهار سوره است سوره / اقرا باسم ربک الذی خلق / و سوره انجم و سوره تنزیل سجده و سوره حم سجده.
إِذَا بَلَغَ الْغُلَامُ ثَلَاثَ سِنِینَ فَقُلْ لَهُ سَبْعَ مَرَّاتٍ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ یتْرَک حَتَّی یبْلُغَ ثَلَاثَ سِنِینَ وَ سَبْعَةَ أَشْهُرٍ وَ عِشْرِینَ یوْماً ثُمَّ یقَالُ لَهُ قُلْ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ سَبْعَ مَرَّاتٍ وَ یتْرَک حَتَّی یتِمَّ لَهُ أَرْبَعُ سِنِینَ ثُمَّ یقَالُ لَهُ سَبْعَ مَرَّاتٍ قُلْ صَلَّی اللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ یتْرَک حَتَّی یتِمَّ لَهُ خَمْسُ سِنِینَ ثُمَّ یقَالُ لَهُ أَیهُمَا یمِینُک وَ أَیهُمَا شِمَالُک فَإِذَا عَرَفَ ذَلِک حُوِّلَ وَجْهُهُ إِلَی الْقِبْلَةِ وَ یقَالُ لَهُ اسْجُدْ ثُمَّ یتْرَک حَتَّی یتِمَّ لَهُ سِتُّ…
از امام پنجم یا ششم علیهما السلام: چون کودک سه ساله شود هفت بار به او بگو بخوان «لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ» بعد، واگذارش تا به سن سه سال و هفت ماه و بیست روز رسد، هفت بار باو بگویند: بگو «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ»، و دیگر تا چهار سالگی او را واگذار، و چون چهار سالش تمام شد هفت بار بگوید: «صلی اللَّه علی محمد و آل محمد» و ولش کنید تا پنج سالگی باو گفته شود دست راست و چپ کدامست؟ وقتی فهمید، رو بقبله واداشته شود، و سجده کند، و باز واگذارش کنید تا 6 سالگی چون شش ساله شد رکوع و سجود آموزد تا هفت ساله شود، در این سن دستور دهند تا دست و صورت را بشوید وضو بگیرد، بعد بنمازش وادارند، و چون نه ساله گردد، وضوء یادش دهند و اگر ترک کرد تنبیه گردد و به صلاة فرمانش دهند، و بر ترک آن تنبیهش کنند. و چون نماز و…
دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع وَ هُوَ فِي مُصَلاَّهُ فَجَلَسْتُ حَتَّى قَضَى صَلاَتَهُ فَسَمِعْتُهُ وَ هُوَ يُنَاجِي رَبَّهُ فَيَقُولُ يَا مَنْ خَصَّنَا بِالْكَرَامَةِ وَ وَعَدَنَا اَلشَّفَاعَةَ وَ حَمَّلَنَا اَلرِّسَالَةَ وَ جَعَلَنَا وَرَثَةَ اَلْأَنْبِيَاءِ وَ خَتَمَ بِنَا اَلْأُمَمَ اَلسَّالِفَةَ وَ خَصَّنَا بِالْوَصِيَّةِ وَ أَعْطَانَا عِلْمَ مَا مَضَى وَ عِلْمَ مَا بَقِيَ وَ جَعَلَ أَفْئِدَةً مِنَ اَلنّاسِ تَهْوِي ِلَيْنَا اِغْفِرْ لِي وَ لِإِخْوَانِي وَ زُوَّارِ قَبْرِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع اَلَّذِينَ أَنْفَقُوا أَمْوَالَهُمْ وَ أَشْخَصُوا…
معاویه بن وهب گوید: به نزد امام صادق علیه السلام در آمدم و او در نمازگاهش بود؛ پس نشستم تا نمازش را به جا آورد و شنیدم که در نمازش با پروردگار نجواکنان می گفت: ای آنکه ما را به ارجمندی ویژه داشتی، به ما وعده شفاعت دادی؛ پیام رسالت را بر عهده ما نهادی، ما را میراث داران پیامبران قرار دادی، پیامبری امت های پیشین را با ما به پایان بردی، ما را برای جانشینی و وصایت پیامبر ویژه داشتی، دانش پیشین و دانش باقیمانده و پسین را به ما ارزانی فرمودی؛ دل های مردمان را شیفته ما ساختی، من و برادرانم و زیارتگران مزار امام حسین علیه السلام را ببخشای، آنان که به سبب اشتیاق در نیکی به ما و امید به پاداش هایی که در دوستی و پیوند با ما نزد توست و برای شادمان نمودن پیامبر تو محمد صلی الله علیه و آله و پذیرفتن فرمان…
مَنِ اِشْتَاقَ إِلَى اَلْجَنَّةِ وَ إِلَى صِفَتِهَا فَلْيَقْرَأِ اَلْوَاقِعَةَ وَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى صِفَةِ اَلنَّارِ فَلْيَقْرَأْ سَجْدَةَ لُقْمَانَ .
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که آرزومند بهشت و اوصاف آن است باید سوره واقعه را تلاوت کند و آن کس که دوست دارد خصوصیت و چگونگی آتش دوزخ را دریابد باید سوره لقمان را تلاوت کند.
مَنْ تَطَهَّرَ ثُمَّ آوَى إِلَى فِرَاشِهِ بَاتَ وَ فِرَاشُهُ كَمَسْجِدِهِ.
هر که وضو گیرد و پس آنگاه به بستر خواب رود، شب را به سحر رساند در حالی که رختخوابش چون سجده گاه اوست
مَكْتُوبٌ فِي اَلتَّوْرَاةِ أَنَّ بُيُوتِي فِي اَلْأَرْضِ اَلْمَسَاجِدُ فَطُوبَى لِعَبْدٍ تَطَهَّرَ فِي بَيْتِهِ ثُمَّ زَارَنِي فِي بَيْتِي أَلاَ إِنَّ عَلَى اَلْمَزُورِ كَرَامَةَ اَلزَّائِرِ وَ فِي حَدِيثٍ آخَرَ أَلاَ بَشِّرِ اَلْمَشَّاءِينَ فِي اَلظُّلُمَاتِ إِلَى اَلْمَسَاجِدِ بِالنُّورِ اَلسَّاطِعِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .
در تورات نوشته شده است که خانه های من بر روی زمین، مسجدها باشند؛ پس خوشا بر بنده ای که در خانه خویش وضو گیرد، 05 - 1 پس آنگاه مرا در خانه ام زیارت کند. آگاه باشید که به راستی، بر زیارت شونده است که زیارت کننده را بزرگ بدارد.
مَنْ مَشَى إِلَى اَلْمَسَاجِدِ لَمْ يَضَعْ رِجْلَهُ عَلَى رَطْبٍ وَ لاَ يَابِسٍ إِلاَّ سَبَّحَتْ لَهُ اَلْأَرْضُ إِلَى اَلْأَرَضِينَ اَلسَّابِعَةِ.
هر که پیاده به سوی مسجدها رود، پای خویش را بر هیچ خشک و تری ننهد جز آنکه این زمین تا زمین هفتم برای او خدا را تسبیح گویند و به پاکی یاد کنند
