قال الإمام الصادق عليه السلام

احادیث درباره دوستی و دشمنی از امام صادق (ع)

امام جعفر صادق (علیه السلام)

مِنْ أَوْثَقِ عُرَى اَلْإِيمَانِ أَنْ يُحِبَّ فِي اَللَّهِ وَ يُبْغِضَ فِي اَللَّهِ وَ يُعْطِيَ فِي اَللَّهِ وَ يَمْنَعَ فِي اَللَّهِ.

امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، از استوارترین دستاویزهای ایمان این است که در راه خدا دوست بداری و در راه خدا دشمن بداری؛ در راه خدا عطا کنی و در راه خدا مضایقه نمایی.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 168

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَنْ وَضَعَ حُبَّهُ فِي غَيْرِ مَوْضِعِهِ فَقَدْ تَعَرَّضَ لِلْقَطِيعَةِ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:هر کس محبّتش را در غیر موردش به کار گیرد، در واقع مرتکب قطع خویشاوندی گردیده.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 713

قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَلاَيَتِي لِآبَائِي أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ نَسَبِي وَلاَيَتِي لَهُمْ تَنْفَعُنِي مِنْ غَيْرِ نَسَبٍ وَ نَسَبِي لاَ يَنْفَعُنِي بِغَيْرِ وَلاَيَةٍ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:ولایت من نسبت به پدرانم نزد من محبوبتر از نسبت من است، ولایت من به آنها بدون نسب مرا سود می دهد، اما نسب من بدون ولایت سودی برایم ندارد.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 713

مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ يَسْتَغْنِي اَلْمُؤْمِنُ عَنْ خَصْلَةٍ وَ بِهِ اَلْحَاجَةُ إِلَى ثَلاَثِ خِصَالٍ تَوْفِيقٍ مِنَ اَللَّهِ وَ وَاعِظٍ مِنْ نَفْسِهِ وَ قَبُولٍ مِمَّنْ يَنْصَحُهُ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:مؤمن از خصلتی بی نیاز نیست در حالی که همواره احتیاج به سه خصلت دارد:توفیق از طرف خداوند، پند دهنده ای از درون جانش و پند پذیری.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 713

مِنْ كِتَابِ اَلْإِرْشَادِ عَنْهُ قَالَ : مَا كُلُّ مَنْ نَوَى شَيْئا قَدَرَ عَلَيْهِ وَ لاَ كُلُّ مَنْ قَدَرَ عَلَى شَيْءٍ وُفِّقَ لَهُ وَ لاَ كُلُّ مَنْ أَصَابَ لَهُ مَوْضِعا فَإِذَا اِجْتَمَعَتِ اَلنِّيَّةُ وَ اَلْقُدْرَةُ وَ اَلتَّوْفِيقُ وَ اَلْإِصَابَةُ فَهُنَالِكَ تَمَّتِ اَلسَّعَادَةُ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:این طور نیست که هر چه را انسان نیّت کند بتواند انجام دهد، و هر چه را قدرت بر آن دارد توفیق به دست آوردنش را پیدا کند، و هر چه را توفیق پیدا کرد به محل آن برسد، اما هر گاه نیّت و قدرت و توفیق و ثواب جمع شد، سعادت کامل گردد.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 713
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه