دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَقُلْتُ مَا تَقُولُ فِي رَجُلٍ يُؤَخِّرُ صَلاَةَ اَلْعَصْرِ مُتَعَمِّداً قَالَ يَأْتِي يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ موترا مَوْتُوراً أَهْلَهُ وَ مَالَهُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ اَلْجَنَّةِ قَالَ وَ إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ اَلْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ وَ مَا مَنْزِلُهُ فِي اَلْجَنَّةِ قَالَ موترا مَوْتُوراً أَهْلَهُ وَ مَالَهُ يَتَضَيَّفُ أَهْلَهَا لَيْسَ لَهُ فِيهَا مَنْزِلٌ .
ابو سلام عبدی گوید: نزد امام صادق علیه السلام رفته و عرض کردم: در باره مردی که نماز عصر را به عمد واپس انداخته است چه می فرمایید؟ فرمود: در روز رستاخیز بی زن و فرزند و بی مال محشور شود. عرض کردم: فدایت شوم هر چند از بهشتیان باشد؟ فرمود: هر چند از بهشتیان باشد. عرض کردم: در بهشت چه جایگاهی خواهد داشت؟ فرمود: بی زن و فرزند و بی مال باشد و چون خانه ای ندارد مهمان بهشتیان باشد.
مَنْ مَضَى بِهِ يَوْمٌ وَاحِدٌ صَلَّى فِيهِ خَمْسِينَ صَلاَةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ قِيلَ لَهُ يَا عَبْدَ اَللَّهِ لَسْتَ مِنَ اَلْمُصَلِّينَ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که یک روز بر او گذرد و پنج نماز در آن گزارد و سوره «قل هو الله احد»را در آنها تلاوت نکند به او گفته شود: ای بنده خدا تو از نمازگزاران نیستی.
یعرَفُ مَن یَصِفُ الحَقَّ بِثَلاثِ خِصالٍ: یُنظَرُ اِلی اَصحابِهِ مَن هُم؟ وَ اِلی صَلاتِهِ کَیفَ هی؟ وَ فِی اَی وَقتٍ یُصَلّیها؟؛
کسی که از حق دَم می زند با سه ویژگی شناخته می شود:
1.ببینید دوستانش چه کسانی هستند؟
2.نمازش چگونه است؟
3.در چه وقت آن را می خواند؟
تَسْبِيحُ اَلزَّهْرَاءِ فَاطِمَةَ ع فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ صَلاَةِ أَلْفِ رَكْعَةٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ .
تسبیح فاطمه زهرا علیها السلام بعد از نماز واجب در نزد من محبوبتر است از هزار رکعت نماز در هر روز.
مَنْ صَلَّى فِي سَفَرٍ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ مُتَعَمِّداً فَأَنَا إِلَى اَللَّهِ تَعَالَى بَرِي ءٌ مِنْهُ.
هر که در سفر، دانسته چهار رکعت نماز گزارد من در درگاه خدای فرازمند از او بیزاری می جویم.
رَأَيْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ وَ سَمِعْتُهُ اِسْتَفْتَحَ اَلصَّلاَةَ بِسَبْعِ تَكْبِيرَاتٍ وِلاَءً.
زراره گوید: امام صادق را بچشم دیدم و بگوشم شنیدم که نماز را با هفت تکبیر پی در پی شروع فرمود:
إِذَا كُنْتَ إِمَاماً فَإِنَّهُ يُجْزِيكَ أَنْ تُكَبِّرَ وَاحِدَةً وَ تُسِرَّ سِتّاً.
امام صادق(ع)فرمود: چون امام جماعت باشی تو را کافی است که یک تکبیر بلند بگویی و شش تکبیر را آهسته.
عَشَرَةُ مَوَاضِعَ لاَ يُصَلَّى فِيهَا اَلطِّينُ وَ اَلْمَاءُ وَ اَلْحَمَامُ وَ مَسَانُّ اَلطَّرِيقِ وَ قُرَى اَلنَّمْلِ وَ مَعَاطِنُ اَلْإِبِلِ وَ مَجْرَى اَلْمَاءِ وَ اَلسَّبَخَةُ وَ اَلثَّلْجُ وَ وَادِي ضَجْنَانَ .
امام صادق علیه السلام فرمود: ده جا هست که نباید در آنها نماز خواند: گل و آب و حمام و جاده عمومی و بر لانه مورچه و در خوابگاه شتران و در مجرای آب و در شوره زار و برف و در بیابان ضجنان.
وَ صَلَاةٌ فِی شُغُلٍ وَ صَبْرٌ فِی شِدَّةٍ
{مؤمن} در عین اشتغال و گرفتاری نمازگزار است.
اوَّلُ ما یحاسَبُ عَلیهِ العَبدَ الصَّلاةَ فَاذا قُبِلَت قُبِلَ سائِرُ عَمَلِه و اذا رُدَّت عَلَیه رُدَّ عَلیه سائِرُ عَمَلِه
اولین چیزی که محاسبه می شود بر بندگان، نماز است. پس اگر پذیرفته شد، سایر اعمال او نیز پذیرفته می شود و اگر رد شد، سایر اعمال او نیز رد می شود.
- بحارالانوار، ج 79، ص 227؛ میزان الحکمه، 10 جلدی، ج 5، ص 374.
سَأَلْتُهُ عَنْ تَفْسِيرِ هَذِهِ اَلْآيَةِ ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ. قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ اَلْمُصَلِّينَ قَالَ عَنَى بِهَا لَمْ نَكُ مِنْ أَتْبَاعِ اَلْأَئِمَّةِ اَلَّذِينَ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فِيهِمْ وَ اَلسّابِقُونَ اَلسّابِقُونَ. أُولئِكَ اَلْمُقَرَّبُونَ أَ مَا تَرَى اَلنَّاسَ يُسَمُّونَ اَلَّذِي يَلِي اَلسَّابِقَ فِي اَلْحَلْبَةِ مُصَلِّي فَذَلِكَ اَلَّذِي عَنَى حَيْثُ قَالَ لَمْ نَكُ مِنَ اَلْمُصَلِّينَ ْ نَكُ مِنْ أَتْبَاعِ اَلسَّابِقِينَ .
ادریس بن عبد الله گوید: از امام صادق علیه السلام تفسیر این آیه را پرسیدم: «چه چیز شما را بدوزخ کشانید؟ گویند: ما نمازگزار نبودیم-42 سوره 74-»فرمود: مقصود اینست که: پیروی نکردیم از امامانی که خدای تبارک و تعالی در باره ایشان فرموده است. «و پیشروان پیشرو، آنهایند مقربان-11 سوره 56-»مگر نمی بینی که مردم اسبی را که در مسابقه پشت سر سابق است مصلی نامند؟ همین معنی مقصود است در آنجا که فرماید«ما از مصلین نبودیم»یعنی پیرو پیشروان نبودیم.
سَأَلَ أَبُو بَصِيرٍ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع وَ أَنَا حَاضِرٌ فَقَالَ جُعِلْتُ فِدَاكَ كَمْ عُرِجَ بِرَسُولِ اَللَّهِ ص فَقَالَ مَرَّتَيْنِ فَأَوْقَفَهُ جَبْرَئِيلُ مَوْقِفاً فَقَالَ لَهُ مَكَانَكَ يَا مُحَمَّدُ فَلَقَدْ وَقَفْتَ مَوْقِفاً مَا وَقَفَهُ مَلَكٌ قَطُّ وَ لاَ نَبِيٌّ إِنَّ رَبَّكَ يُصَلِّي فَقَالَ يَا جَبْرَئِيلُ وَ كَيْفَ يُصَلِّي قَالَ يَقُولُ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ أَنَا رَبُّ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ اَلرُّوحِ سَبَقَتْ رَحْمَتِي غَضَبِي فَقَالَ اَللَّهُمَّ عَفْوَكَ عَفْوَكَ قَالَ وَ كَانَ كَمَا قَالَ اَللَّهُ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى فَقَالَ لَهُ أَبُو بَصِيرٍ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا…
علی بن ابی حمزه گوید: ابو بصیر از امام صادق علیه السلام پرسید و من حاضر بودم عرضکرد: قربانت، پیغمبر صلی الله علیه و آله را چند مرتبه بمعراج بردند؟ فرمود: دو مرتبه، و جبرییل او را در مقامی نگه داشت و گفت: در جایت بایست ای محمد زیرا در جایی ایستاده یی که هرگز هیچ فرشته و پیغمبری در آنجا نایستاده است، همانا پروردگارت در نماز است، فرمود: ای جبرییل چگونه نمازی؟ گفت: میفرماید: سبوح، قدوس، منم پروردگار ملایکه و روح که رحمتم بر غضبم پیشی دارد، پیغمبر(ص) فرمود: بار خدایا در گذشتت را خواهم، در گذشتت را خواهم، امام فرمود: و همچنان بود که خدا فرماید پیغمبر بمقام« / قاب قوسین او ادنی / »رسید-9 سوره 53-. ابو بصیر بحضرت عرضکرد: قربانت، / قاب قوسین او ادنی / چیست؟ فرمود: بمقدار فاصله میان هلالی کمان تا سرش…
