احادیث امام صادق (ع)

اَلرّاسِخُونَ فِي اَلْعِلْمِ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْأَئِمَّةُ مِنْ بَعْدِهِ ع .

امام صادق علیه السلام فرمود: راسخون در علم امیر المومنین و امامان پس از وی علیهم السلام میباشند.

فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ اَلَّذِينَ أُوتُوا اَلْعِلْم َالَ هُمُ اَلْأَئِمَّةُ ع .

امام صادق علیه السلام در باره قول خدای عز و جل(آیه 48 سوره 29)فرمود: ایشان ایمه علیهم السلام میباشند.

بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ اَلَّذِينَ أُوتُوا اَلْعِلْم َالَ هُمُ اَلْأَئِمَّةُ ع خَاصَّةً.

هارون بن حمزه گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که راجع بآیه(48 سوره 29)میفرمود: آنها تنها ایمه میباشند.

سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَى ثُمَّ أَوْرَثْنَا اَلْكِتابَ اَلَّذِينَ اِصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا َقَالَ أَيَّ شَيْ ءٍ تَقُولُونَ أَنْتُمْ قُلْتُ نَقُولُ إِنَّهَا فِي اَلْفَاطِمِيِّينَ قَالَ لَيْسَ حَيْثُ تَذْهَبُ لَيْسَ يَدْخُلُ فِي هَذَا مَنْ أَشَارَ بِسَيْفِهِ وَ دَعَا اَلنَّاسَ إِلَى خِلاَفٍ فَقُلْتُ فَأَيُّ شَيْ ءٍ اَلظَّالِمُ لِنَفْسِهِ قَالَ اَلْجَالِسُ فِي بَيْتِهِ لاَ يَعْرِفُ حَقَّ اَلْإِمَامِ وَ اَلْمُقْتَصِدُ اَلْعَارِفُ بِحَقِّ اَلْإِمَامِ وَ اَلسَّابِقُ بِالْخَيْرَاتِ اَلْإِمَامُ .

سلیمان بن خالد گوید: از امام صادق علیه السلام راجع بقول خدای تعالی«آنگاه این کتاب را بکسانی که از میان بندگان خود انتخاب کرده ایم، بارث دادیم»پرسیدم، فرمود: شما در این باره چه میگویید؟ عرضکردم: ما میگوییم: این آیه در باره فرزندان فاطمه علیها السلام است، (گویا مقصودش اولاد امام حسن است) فرمود: چنان که تو پنداری نیست، کسی که شمشیر کشد و مردم را بمخالفت دعوت کند، در این آیه داخل نیست. عرض کردم: پس ستمگر بخویش کیست؟ فرمود: کسی است که در خانه خود نشیند و حق امام را نشناسد و معتدل کسی است که حق امام را شناسد و شتابنده بنیکیها امام است.

سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اَلَّذِينَ آتَيْناهُمُ اَلْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ َالَ هُمُ اَلْأَئِمَّةُ ع .

ابی ولاد گوید: از امام صادق علیه السلام راجع بقول خدای عز و جل(121 بقره)«کسانی که بآنها کتاب داده ایم و آن را چنان که شایسته است میخوانند، بدان ایمان آورده اند»پرسیدم، فرمود: ایشان ایمه علیهم السلام باشند(و تلاوت شایسته آنست که الفاظش را شمرده و با تانی ادا کنند و در معانی آن تفکر نمایند و در نتیجه طبق آن عمل کنند. )

إِنَّ اَلْأَئِمَّةَ فِي كِتَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِمَامَانِ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لاَ بِأَمْرِ اَلنَّاسِ يُقَدِّمُونَ أَمْرَ اَللَّهِ قَبْلَ أَمْرِهِمْ وَ حُكْمَ اَللَّهِ قَبْلَ حُكْمِهِمْ قَالَ وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى اَلنّارِ قَدِّمُونَ أَمْرَهُمْ قَبْلَ أَمْرِ اَللَّهِ وَ حُكْمَهُمْ قَبْلَ حُكْمِ اَللَّهِ وَ يَأْخُذُونَ بِأَهْوَائِهِمْ خِلاَفَ مَا فِي كِتَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ .

امام صادق علیه السلام فرمود: ایمه در کتاب خدای عز و جل دو دسته اند: 1-خدای تبارک و تعالی فرماید(74-سوره 21)«و آنها را امامانی قرار دادیم که بامر ما هدایت کنند»نه بامر مردم، امر خدا را بر امر مردم مقدم دارند و حکم خدا را پیش از حکم مردم دانند. 2-و باز فرموده است(41 سوره 28)«آنها را امامانی قرار دادیم که بسوی دوزخ بخوانند»ایشان امر مردم را بر امر خدا مقدم دارند و حکم مردم را پیش از حکم خدا دانند و بر خلاف آنچه در کتاب خدای عز و جل است، طبق هوس خویش رفتار کنند.

فِي قَوْلِهِ تَعَالَى إِنَّ هذَا اَلْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ َالَ يَهْدِي إِلَى اَلْإِمَامِ .

امام صادق علیه السلام راجع بقول خدای تعالی(9 سوره 17)«همانا این قرآن بدان چه استوارتر است، راهنمایی کند»فرمود: بسوی امام راهنمایی میکند(مانند آیاتی که در ابواب گذشته و آینده بوجود امام علیه السلام تاویل شده است و نیز از نظر آیات مشکل و متشابه قرآن که وجود مفسر و شارح بصیری را طلب میکند و آن غیر از امام نتواند بود)

تَلاَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع هَذِهِ اَلْآيَةَ فَاذْكُرُوا آلاءَ اَللّهِ َالَ أَ تَدْرِي مَا آلاَءُ اَللَّهِ قُلْتُ لاَ قَالَ هِيَ أَعْظَمُ نِعَمِ اَللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ وَ هِيَ وَلاَيَتُنَا .

ابو یوسف بزاز گوید: امام صادق علیه السلام آیه(29-سوره 7)«نعمتهای خدا را بیاد آورید»را تلاوت نمود و فرمود: میدانی نعمتهای خدا چیست؟ عرضکردم: نه، فرمود: مقصود بزرگترین نعمتهای خداست بر خلقش و آن ولایت ماست.

سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَ لَمْ تَرَ إِلَى اَلَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اَللّهِ كُفْراً َلْآيَةَ قَالَ عَنَى بِهَا قُرَيْشاً قَاطِبَةً اَلَّذِينَ عَادَوْا رَسُولَ اَللَّهِ ص وَ نَصَبُوا لَهُ اَلْحَرْبَ وَ جَحَدُوا وَصِيَّةَ وَصِيِّهِ .

ابن کثیر: از امام صادق علیه السلام راجع بقول خدای عز و جل(29-سوره 4)«مگر آن کسان را ندیدی که نعمت خدا را بناسپاسی تغییر دادند-تا آخر آیه»پرسیدم، فرمود: مقصود، همه قریش است، آن کسان که با رسول خدا صلی الله علیه و آله دشمنی کردند و جنگ نمودند و وصیت او را در باره جانشینش انکار کردند.

كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَسَأَلَهُ رَجُلٌ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ َالَ فَقَالَ نَحْنُ اَلْمُتَوَسِّمُونَ وَ اَلسَّبِيلُ فِينَا مُقِيمٌ .

اسباط گوید: خدمت امام صادق علیه السلام بودم که مردی از آن حضرت راجع بقول خدای عز و جل(75 سوره 15)«برای باریک بینان در آن امر نشانه هاست و آن قریه در راهی پا برجاست» سوال کرد، حضرت فرمود: ماییم باریک بینان و آن راه در خاندان ما پا برجاست.

كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ هِيتَ فَقَالَ لَهُ أَصْلَحَكَ اَللَّهُ مَا تَقُولُ فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِين قَالَ نَحْنُ اَلْمُتَوَسِّمُونَ وَ اَلسَّبِيلُ فِينَا مُقِيمٌ .

اسباط بن سالم گوید: خدمت امام صادق علیه السلام بودم که مردی از اهل«هیت»(شهریست بالای فرات)وارد شد و بامام گفت. -اصلحک الله-چه میفرمایید در باره قول خدای عز و جل«برای باریک بینان در آن امر نشانه هاست؟ »فرمود: ماییم باریک بینان و آن راه در خاندان ما پا برجاست.

فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِين فَقَالَ هُمُ اَلْأَئِمَّةُ ع وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ الَ لاَ يَخْرُجُ مِنَّا أَبَداً .

امام صادق علیه السلام در باره قول خدای عز و جل«برای باریک بینان در آن امر نشانه هاست» فرمود: ایشان ایمه هستند«و آن در خاندان ایشان پا برجاست»هیچ گاه از میان ما خارج نشود.