احادیث امام صادق (ع)

لاَ يَزَالُ اَلْعَبْدُ اَلْمُؤْمِنُ يُكْتَبُ مُحْسِناً مَا دَامَ سَاكِتاً فَإِذَا تَكَلَّمَ كُتِبَ مُحْسِناً أَوْ مُسِيئاً.

امام صادق(ع)فرمود: بنده مومن تا خاموش است نیکوکار نوشته می شود چون بسخن درآید یا نیکوکار است یا گنهکار.

أَوْرَعُ اَلنَّاسِ مَنْ وَقَفَ عِنْدَ اَلشُّبْهَةِ أَعْبَدُ اَلنَّاسِ مَنْ أَقَامَ اَلْفَرَائِضَ أَزْهَدُ اَلنَّاسِ مَنْ تَرَكَ اَلْحَرَامَ أَشَدُّ اَلنَّاسِ اِجْتِهَاداً مَنْ تَرَكَ اَلذُّنُوبَ.

امام صادق(ع)فرمود: پرهیزکارترین مردم کسی است که به کار شبهه ناک اقدام نکند و عابدتر آنکه واجبات را بپا دارد و زاهدتر کسی است که کار حرام نکند و کوشاتر از همه آنکه یکباره گناهان را ترک گوید.

إِنَّ قَوْماً مِنْ قُرَيْشٍ قَلَّتْ مُدَارَاتُهُمْ لِلنَّاسِ فَنُفُوا مِنْ قُرَيْشٍ وَ اَيْمُ اَللَّهِ مَا كَانَ بِأَحْسَابِهِمْ بَأْسٌ وَ إِنَّ قَوْماً مِنْ غَيْرِهِمْ حَسُنَتْ مُدَارَاتُهُمْ فَأُلْحِقُوا بِالْبَيْتِ اَلرَّفِيعِ قَالَ ثُمَّ قَالَ مَنْ كَفَّ يَدَهُ عَنِ اَلنَّاسِ فَإِنَّمَا يَكُفُّ عَنْهُمْ يَداً وَاحِدَةً وَ يَكُفُّونَ عَنْهُ أَيَادِيَ كَثِيرَةً.

حذیفه بن منصور گوید: شنیدم امام صادق(ع)میفرمود: افرادی از قریش که با مردم سازش کمتری داشتند از انتساب بقریش رانده شدند در صورتی که بخدا قسم افراد با شخصیتی بودند و جمعی از دیگران که حسن سلوک داشتند باین خاندان بلند پایه پیوستند راوی گوید: سپس امام فرمود: هر که دست از آزار مردم بدارد یک دست از آنان باز داشته ولی دیگران متقابلا دست های بسیاری از آزار او بازداشته اند.

اَلْكُحْلُ يُنْبِتُ اَلشَّعْرَ وَ يُجَفِّفُ اَلدَّمْعَةَ وَ يُعْذِبُ اَلرِّيقَ وَ يَجْلُو اَلْبَصَرَ.

امام صادق(ع)فرمود: سرمه، موی را میرویاند و ریزش اشک از چشم را میخشکاند و آب دهن را گوارا سازد و دیده را روشنایی بخشد.

مَنْ تَكَهَّنَ أَوْ تُكُهِّنَ لَهُ فَقَدْ بَرِئَ مِنْ دِينِ مُحَمَّدٍ ص قُلْتُ فَالْقَافَةُ قَالَ مَا أُحِبُّ أَنْ تَأْتِيَهُمْ وَ قَلَّ مَا يَقُولُونَ شَيْئاً إِلاَّ كَانَ قَرِيباً مِمَّا يَقُولُونَ وَ قَالَ اَلْقِيَافَةُ فَضْلَةٌ مِنَ اَلنُّبُوَّةِ ذَهَبَتْ فِي اَلنَّاسِ .

امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس کهانت کند یا دیگری در باره اش کهانت کند(و او بر آن اعتقاد بندد)از دین محمد بیرون شده است گفتم: قیافه شناسی چطور؟ فرمود دوست ندارم که با قیافه شناسان رفت و آمد داشته باشی و کمتر اتفاق می افتد که چیزی بگویند مگر اینکه تقریبا همان طور می شود فرمود: قیافه شناسی باقیمانده ایست از پیغمبری که بدست مردم افتاده است.

إِذَا أَرَادَ اَللَّهُ بِعَبْدٍ خَيْراً عَجَّلَ عُقُوبَتَهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ إِذَا أَرَادَ اَللَّهُ بِعَبْدٍ سُوءاً أَمْسَكَ عَلَيْهِ ذُنُوبَهُ حَتَّى يُوَافِيَ بِهَا يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .

امام صادق علیه السلام فرمود: چون خدا اراده خوب در باره بنده اش کند هر چه زودتر در دنیا مجازاتش فرماید و چون اراده بد در باره اش نماید گناهان او را نگاه میدارد تا روز قیامت به کیفر گناهانش برساند.

اِصْبِرْ عَلَى أَعْدَاءِ اَلنِّعَمِ فَإِنَّكَ لَنْ تُكَافِيَ مَنْ عَصَى اَللَّهَ فِيكَ بِأَفْضَلَ مِنْ أَنْ تُطِيعَ اَللَّهَ فِيهِ.

امام صادق علیه السلام فرمود: بر دشمنان نعمت-افراد حسود-شکیبا باش که بهترین تلافی گناه آنان در باره تو: با حسادتشان اطاعت تو است خداوند را در باره آنان به صبر.

شُكْرُ كُلِّ نِعْمَةٍ وَ إِنْ عَظُمَتْ أَنْ تَحْمَدَ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ.

عمر بن یزید گفت: شنیدم امام صادق علیه السلام میفرمود: سپاسگزاری هر نعمت هر چند نعمت بزرگ باشد این است که خدای را-عز و جل-حمد کنی.

قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع هَلِ اَلدِّينُ إِلاَّ اَلْحُبُّ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اَللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اَللّهُ

سعید بن یسار گفت: امام صادق علیه السلام بمن فرمود: مگر دین بجز محبت و دوستی است؟ خدای عز و جل-می فرماید: بگو اگر شما دوست دار خدایید پیرو من باشید تا خداوند شما را دوست بدارد .

يَا مُحَمَّدُ كَانَ أَبِي ع يَقُولُ يَا بُنَيَّ مَا خَلَقَ اَللَّهُ شَيْئاً أَقَرَّ لِعَيْنِ أَبِيكَ مِنَ اَلتَّقِيَّةِ.

محمد بن مروان گوید: امام صادق علیه السلام بمن فرمود: پدرم میفرمود: خداوند روشنایی بخش تر از تقیه برای چشم پدرت نیافریده است.

يَا أَبَا عُمَرَ إِنَّ تِسْعَةَ أَعْشَارِ اَلدِّينِ فِي اَلتَّقِيَّةِ وَ لاَ دِينَ لِمَنْ لاَ تَقِيَّةَ لَهُ وَ اَلتَّقِيَّةُ فِي كُلِّ شَيْ ءٍ إِلاَّ فِي شُرْبِ اَلنَّبِيذِ وَ اَلْمَسْحِ عَلَى اَلْخُفَّيْنِ. .

ابی عمر عجمی گوید: امام صادق(ع)بمن فرمود: ای ابا عمر نه دهم دین در تقیه است آنکه تقیه ندارد دین ندارد و در هر کار تقیه راه دارد جز در آشامیدن نبیذ و مسح کشیدن بر موزه.

مَنْ رَضِيَ اَلْقَضَاءَ أَتَى عَلَيْهِ اَلْقَضَاءُ وَ هُوَ مَأْجُورٌ وَ مَنْ سَخِطَ اَلْقَضَاءَ أَتَى عَلَيْهِ اَلْقَضَاءُ وَ أَحْبَطَ اَللَّهُ أَجْرَهُ.

امام صادق علیه السلام فرمود: کسی که بقضای الهی راضی است قضای حق در باره او جاری شود و پاداش گیرد و آنکه از قضا دلتنگ باشد قضا بر او جاری شود و خداوند پاداش او را نیز ضایع فرماید.