امام جعفر صادق (علیه السلام)
قُلْتُ لَهُ مَا لِلرَّجُلِ أَنْ يَرَى مِنَ اَلْمَرْأَةِ إِذَا لَمْ يَكُنْ لَهَا بِمَحْرَمٍ قَالَ اَلْوَجْهَ وَ اَلْكَفَّيْنِ وَ اَلْقَدَمَيْنِ .
یکی از اصحاب ما گوید: بامام صادق(ع)عرضکردم آنچه مرد میتواند از زن نامحرم به بیند چیست؟ جواب فرمود: صورت و دو دست و دو قدم.
خَمْسٌ يُطَلَّقْنَ عَلَى كُلِّ حَالٍ اَلْحَامِلُ وَ اَلَّتِي قَدْ يَئِسَتْ مِنَ اَلْمَحِيضِ وَ اَلَّتِي لَمْ يُدْخَلْ بِهَا وَ اَلْغَائِبُ عَنْهَا زَوْجُهَا وَ اَلَّتِي لَمْ تَبْلُغِ اَلْمَحِيضَ.
امام صادق(ع)فرمود: پنج زن را در هر حال میتوان طلاق داد زن آبستن و زن یایسه و زنی که شوهرش با او هم بستر نشده باشد و زنی که شوهرش غایب است و زنی که بحد بلوغ نرسیده باشد.
سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِذِ اِبْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ مَا هَذِهِ اَلْكَلِمَاتُ قَالَ هِيَ اَلْكَلِمَاتُ اَلَّتِي تَلَقَّاهَا آدَمُ مِنْ رَبِّهِ فَتابَ عَلَيْهِ وَ هُوَ أَنَّهُ قَالَ ;يَا رَبِّ أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ إِلاَّ تُبْتَ عَلَيَّ; فَتَابَ اَللَّهُ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ اَلتَّوّابُ اَلرَّحِيمُ فَقُلْتُ لَهُ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ فَمَا يَعْنِي عَزَّ وَ جَلَّ بِقَوْلِهِ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ يَعْنِي فَأَتَمَّهُنَّ إِلَى اَلْقَائِمِ ع اِثْنَيْ عَشَرَ إِمَاماً تِسْعَةٌ مِنْ وُلْدِ…
مفضل بن عمر گوید: از امام صادق(ع)پرسیدم که خدای عز و جل در آیه شریفه میفرماید: هنگامی که ابراهیم را پروردگارش به کلماتی آزمود آن کلمات کدامند؟ فرمود: همان کلماتی است که آدم آنها را از پروردگارش دریافت نمود و توبه اش پذیرفته شد و آن اینکه عرضکرد پروردگارا بحق محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین از تو مسالت دارم که توبه ام را به پذیری و خداوند نیز توبه او را پذیرفت که او توبه پذیر و مهربان است، عرضکردم یا ابن رسول الله مقصود خداوند از اینکه میفرماید ابراهیم کلمات را به پایان رسانید چیست؟ فرمود یعنی تا حضرت قایم تا پایان دوازده امام که نه نفرشان از فرزندان حسین اند خدا را قسم داد مفضل گوید: عرضکردم اش یا ابن رسول الله مرا از معنای فرمایش خدای عز و جل آگاه فرما که می فرماید(خداوند آن را در فرزندان…
مِنَ اَلْجَوْرِ قَوْلُ اَلرَّاكِبِ لِلرَّاجِلِ اَلطَّرِيقَ.
امام صادق علیه السلام فرمود: این، خود ستمی است که سواره به پیاده بگوید: راه بگشا.
مِنْ حُبِّ اَلرَّجُلِ دِينَهُ حُبُّهُ إِخْوَانَهُ.
امام صادق علیه السلام فرمود: دوست داشتن برادران دینی رشته ای است از علاقمندی شخص بدین خود.
قَالَ اَلْحَوَارِيُّونَ لِعِيسَى اِبْنِ مَرْيَمَ يَا مُعَلِّمَ اَلْخَيْرِ أَعْلِمْنَا أَيُّ اَلْأَشْيَاءِ أَشَدُّ فَقَالَ أَشَدُّ اَلْأَشْيَاءِ غَضَبُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ قَالُوا فَبِمَ يُتَّقَى غَضَبُ اَللَّهِ قَالَ بِأَنْ لاَ تَغْضَبُوا قَالُوا وَ مَا بَدْءُ اَلْغَضَبِ قَالَ اَلْكِبْرُ وَ اَلتَّجَبُّرُ وَ مَحْقَرَةُ اَلنَّاسِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: حواریون به عیسی بن مریم گفتند ای آموزگار خیر ما را بیاموز که سختتر از هر چیز چیست؟ فرمود: سخت تر از هر چیز، خشم خدای عز و جل است، گفتند: بچه وسیله میتوان از خشم خداوند در امان بود؟ فرمود: باینکه خشمناک نشوید گفتند: سرچشمه خشم چیست؟ فرمود: خود فروشی و گردن فرازی و مردم را کوچک شمردن.
شَرَفُ اَلْمُؤْمِنِ صَلاَتُهُ بِاللَّيْلِ وَ عِزُّهُ كَفُّ اَلْأَذَى عَنِ اَلنَّاسِ.
امام صادق(ع)فرمود: شرافت مومن در این است که بشب نماز گذارد و عزتش در اینکه از آزار مردم خودداری کند.
اَلْغَضَبُ مِفْتَاحُ كُلِّ شَرٍّ.
امام صادق(ع)فرمود: خشم کلید همه بدیها است.
أَحِبُّوا لِلنَّاسِ مَا تُحِبُّونَ لِأَنْفُسِكُمْ.
امام صادق(ع)فرمود: آنچه بر خود می پسندید بدیگران نیز همان پسندید.
مَنْ أَنْصَفَ اَلنَّاسَ مِنْ نَفْسِهِ رُضِيَ بِهِ حَكَماً لِغَيْرِهِ.
امام صادق(ع)فرمود: کسی که در مورد خویشتن با مردم بانصاف رفتار کند در باره دیگران نیز با انصاف قضاوت خواهد کرد.
سُئِلَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع مَا أَدْنَى حَقِّ اَلْمُؤْمِنِ عَلَى أَخِيهِ قَالَ أَنْ لاَ يَسْتَأْثِرَ عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَحْوَجُ إِلَيْهِ مِنْهُ .
از امام صادق(ع)پرسیدند: کمترین حقی که مومن بر برادر خود دارد چیست؟ فرمود: به چیزی که او نیازمندتر است خود را نیازمند نه بیند.
تَقَرَّبُوا إِلَى اَللَّهِ تَعَالَى بِمُوَاسَاةِ إِخْوَانِكُمْ.
امام صادق(ع)فرمود: همدردی با برادران خود را وسیله تقرب بخدای تعالی قرار دهید.
