قال الإمام زين العابدين عليه السلام

احادیث درباره شناخت امام از امام سجاد (ع)

امام سجاد (علیه السلام)

سُئِلَ زَيْنُ اَلْعَابِدِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَيُّ اَلْأَعْمَالِ أَفْضَلُ عِنْدَ اَللَّهِ تَعَالَى قَالَ مَا مِنْ عَمَلٍ بَعْدَ مَعْرِفَةِ اَللَّهِ تَعَالَى وَ مَعْرِفَةِ رَسُولِهِ أَفْضَلَ مِنْ بُغْضِ اَلدُّنْيَا وَ إِنَّ لِذَلِكَ لَشُعَبا كَثِيرَة وَ لِلْمَعَاصِي شُعَبٌ فَأَوَّلُ مَا عُصِيَ اَللَّهُ بِهِ اَلْكِبْرُ وَ هُوَ مَعْصِيَةُ إِبْلِيسَ حِينَ أَبىٰ وَ اِسْتَكْبَرَ وَ كٰانَ مِنَ اَلْكٰافِرِينَ : ثُمَّ اَلْحِرْصُ وَ هُوَ مَعْصِيَةُ آدَمَ وَ حَوَّاءَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِمَا حِينَ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَكُلاٰ مِنْ حَيْثُ شِئْتُمٰا وَ لاٰ تَقْرَبٰا هٰذِهِ…

از امام سجاد علیه السّلام سؤال شد:کدام اعمال نزد خداوند از همه بهتر است؟فرمود:هیچ عملی بعد از شناخت خدا و رسولش بهتر از دشمنی با دنیا نیست، دشمنی با دنیا اقسامی و گناهان نیز اقسامی دارد، نخستین معصیتی که نسبت به خداوند واقع شد تکبر بود، و آن نافرمانی شیطان بود که سرپیچی کرد و کبر ورزید و از کافران شد معصیت دیگر حرص و طمع است که آن معصیت آدم و حوّا صلوات اللّٰه علیهما بود، آن هنگام که خداوند فرمود: از هر چه می خواهید بخورید ولی به این درخت نزدیک نشوید که از ظلم کنندگان خواهید بود ، آنها با اینکه احتیاجی به آن درخت نداشتند، آن را خوردند و این حرص تا روز قیامت بین فرزندانشان باقی ماند، و از این روست که فرزندان آدم چیزهایی را جمع می کنند که به آنها نیازی ندارند. بعد از آن حسد است، که گناهی است…

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 565

مَا بُهِمَتِ اَلْبَهَائِمُ عَنْهُ فَلَمْ تُبْهَمْ عَنْ أَرْبَعَةٍ مَعْرِفَتِهَا بِالرَّبِّ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ مَعْرِفَتِهَا بِالْمَوْتِ وَ مَعْرِفَتِهَا بِالْأُنْثَى مِنَ اَلذَّكَرِ وَ مَعْرِفَتِهَا بِالْمَرْعَى اَلْخِصْبِ.

امام زین العابدین(ع)فرمود: حیوانات هر چند بی تمیز باشند نسبت بچهار چیز بی تمیز نیستند شناساییشان به پروردگار تبارک و تعالی و شناساییشان بمرگ و تشخیص ماده از نر و شناختنشان چراگاه پر علف را.

الخصال، ج 2، ص 260

وَ كَانَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ ع إِذَا قَرَأَ هَذِهِ اَلْآيَةَ وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اَللّهِ لا تُحْصُوها َقُولُ ع سُبْحَانَ مَنْ لَمْ يَجْعَلْ فِي أَحَدٍ مِنْ مَعْرِفَةِ نِعَمِهِ إِلاَّ اَلْمَعْرِفَةَ بِالتَّقْصِيرِ عَنْ مَعْرِفَتِهَا كَمَا لَمْ يَجْعَلْ فِي أَحَدٍ مِنْ مَعْرِفَةِ إِدْرَاكِهِ أَكْثَرَ مِنَ اَلْعِلْمِ بِأَنَّهُ لاَ يُدْرِكُهُ فَشَكَرَ عَزَّ وَ جَلَّ مَعْرِفَةَ اَلْعَارِفِينَ بِالتَّقْصِيرِ عَنْ مَعْرِفَتِهِ وَ جَعَلَ مَعْرِفَتَهُمْ بِالتَّقْصِيرِ شُكْراً كَمَا جَعَلَ عِلْمَ اَلْعَالِمِينَ أَنَّهُمْ لاَ يُدْرِكُونَهُ إِيمَاناً عِلْماً مِنْهُ أَنَّهُ قَدْرُ وُسْعِ…

هنگامی که امام سجاد علیه السلام این آیه را تلاوت می کرد: «و اگر نعمت خدا را شماره کنید، نمی توانید آن را به شمار درآورید». سوره ابراهیم ، آیه 34 ، پاک و منزه است آن کس که«نعمت شناسی»را نصیب کسی نساخت مگر همان اندازه که فهمید از «نعمت شناسی»عاجز است و خداشناسی را نصیب کسی نکرد مگر همان اندازه که فهمید از شناختن کامل خدا ناتوان است و خداوند عز و جل از همین اندک شناخت عارفان که وجودش را مورد تقدیر قرار داده و این اعتراف به عجز از خداشناسی آنها را به عنوان سپاس پذیرفته، همان طور که علم دانشمندان را در عدم درک وجودش را به عنوان ایمان از آنها قبول نموده است؛ زیرا خداوند به خوبی می داند که وجودش گسترده تر از آن است که در فهم بندگان بگنجد و از آن حد فراتر رود.

تحف العقول عن آل الرسول صلی الله علیه و آله، ج 2، ص 283

دَخَلْتُ عَلَى عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ ع يَوْماً فَقَالَ يَا حَكَمُ هَلْ تَدْرِي اَلْآيَةَ اَلَّتِي كَانَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع يَعْرِفُ قَاتِلَهُ بِهَا وَ يَعْرِفُ بِهَا اَلْأُمُورَ اَلْعِظَامَ اَلَّتِي كَانَ يُحَدِّثُ بِهَا اَلنَّاسَ قَالَ اَلْحَكَمُ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي قَدْ وَقَعْتُ عَلَى عِلْمٍ مِنْ عِلْمِ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ أَعْلَمُ بِذَلِكَ تِلْكَ اَلْأُمُورَ اَلْعِظَامَ قَالَ فَقُلْتُ لاَ وَ اَللَّهِ لاَ أَعْلَمُ قَالَ ثُمَّ قُلْتُ اَلْآيَةُ تُخْبِرُنِي بِهَا يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ قَالَ هُوَ وَ اَللَّهِ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ ذِكْرُهُ وَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ…

حکم بن عتیبه گوید: روزی خدمت علی بن الحسین علیهما السلام رفتم. حضرت فرمود: ای حکم آیا تو میدانی آن آیه یی را که علی بن ابی طالب علیه السلام قاتل خود را بدان می شناخت و امور بزرگ(غیبی)را بمردم خبر می داد؟ حکم گوید: من با خود گفتم: رشته ای از علم علی بن الحسین بدستم آمد که من هم بوسیله آن امور بزرگ را بدانم، بحضرت عرضکردم: نه. بخدا، نمی دانم و گفتم: پسر پیغمبر ممکن است آن آیه را بمن بفرمایید؟ فرمود: بخدا آن آیه قول خدای-عز ذکره-است، که می فرماید: «پیش از تو هیچ رسول و پیغمبر و محدثی نفرستادیم-52 سوره 22-در قرآن کلمه محدث نیست بحدیث 437 رجوع شود»و علی بن ابی طالب علیه السلام محدث بود، مردیکه نامش عبد الله بن زید و برادر مادری علی بن الحسین بود، (زیرا امام چهارم از مادر او شیر خورده بود)مثل…

الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 270
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه