عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ قَالَ : مِنْ سَعَادَةِ اَلْمَرْءِ أَنْ يَكُونَ مَتْجَرُهُ فِي بِلاَدِهِ وَ يَكُونَ خُلَطَاؤُهُ صَالِحِينَ وَ يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ يَسْتَعِينُ بِهِ وَ مِنْ شَقَاءِ اَلْمَرْءِ أَنْ يَكُونَ عِنْدَهُ اِمْرَأَةٌ يُعْجَبُ بِهَا وَ هِيَ تَخُونُهُ فِي نَفْسِهَا.
امام سجاد علیه السّلام فرمود:از خوشبختی انسان این است که محل کسبش در شهرش باشد، و رفقایش افراد صالح باشند، و فرزندی داشته باشد که کمکش کند، و از بدبختی انسان این است که زنی داشته باشد که به او مباهات می کند، در حالی که آن زن در نفسش به او خیانت می ورزد.