احادیث امام حسین (ع)

مُجالَسَةِ أهلِ الدِنَاءَة شَر، وَ مُجَالَسَةِ أَهلِ الفُسُوقِ ریبَة

همنشینی با افراد پست ناپسند است و همدمی گناهکاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار است.

اِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللّه رَغْبَةً فَتِلْكَ عِبادَةُ التُّجّارِ، وَ اِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللّه رَهْبَةً فَتِلْكَ عِبادَةُ الْعَبيدِ، وَ اِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللّه شُكْراً فَتِلْكَ عِبادَةُ الاْحْرارِ، وَ هِىَ اَفْضَلُ العِبادَةِ؛

گروهی خدا را با علاقه(به پاداش) پرستش می کنند، این عبادت تاجران است، گروهی خدا را از روی ترس عبادت می کنند، این پرستش بردگان است، و گروهی خدا را به خاطر سپاسگزاری و تشکّر از او پرستش می کنند، این عبادت آزادمردان است و آن بهترین عبادت است.

من سَرَّهُ أن يُنسَأَ في أَجَلِهِ و يُزادَ في رِزقِهِ فَليَصِلْ رَحِمَهُ؛

هر که خوش دارد مرگش به تأخیر افتد و روزی اش افزون شود، با خویشانش پیوند برقرار کند.

کتابُ اللّهِ عزوجل عَلی أربَعَةِ أشیاءَ: عَلَی العِبارَةِ، وَ الإِشارَةِ، وَ اللَّطائِفِ، وَ الحَقائِقِ؛ فَالعِبارَةُ لِلعَوامِّ، وَ الإِشارَةُ لِلخَواصِّ، وَ اللَّطائِفُ لِلأَولِیاءِ، وَ الحَقائِقُ لِلأَنبِیاءِ علیهم السلام.

کتاب خدا، بر چهار گونه است: عبارت، اشارت، لطائف و حقایق. 1.عبارت، برای عموم مردم است؛ 2.اشاره؛ برای خواص؛ 3.لطائف، برای اولیا؛ 4.حقایق، از آنِ پیامبران علیهم السلام است.