امام حسین (علیه السلام)
إعْمَلْ عَمَلَ رَجُل یَعْلَمُ أنّه مأخُوذٌ بِالاْجْرامِ، مُجْزی بِالاْحْسانِ.
کارها و أمور خود را همانند کسی تنظیم کن و انجام ده که می داند و مطمئن است که در صورت خلاف تحت تعقیب قرار می گیرد و مجازات خواهد شد. و در صورتی که کارهایش صحیح باشد پاداش خواهد گرفت.
اِعْتَبِرُوا أَيُّهَا اَلنَّاسُ بِمَا وَعَظَ اَللَّهُ بِهِ أَوْلِيَاءَهُ مِنْ سُوءِ ثَنَائِهِ عَلَى اَلْأَحْبَارِ إِذْ يَقُولُ لَوْ لا يَنْهاهُمُ اَلرَّبّانِيُّونَ وَ اَلْأَحْبارُ عَنْ قَوْلِهِمُ اَلْإِثْمَ وَ قَالَ لُعِنَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ إِلَى قَوْلِهِ لَبِئْسَ ما كانُوا يَفْعَلُونَ وَ إِنَّمَا عَابَ اَللَّهُ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ لِأَنَّهُمْ كَانُوا يَرَوْنَ مِنَ اَلظَّلَمَةِ اَلَّذِينَ بَيْنَ أَظْهُرِهِمُ اَلْمُنْكَرَ وَ اَلْفَسَادَ فَلاَ يَنْهَوْنَهُمْ عَنْ ذَلِكَ رَغْبَةً فِيمَا كَانُوا يَنَالُونَ مِنْهُمْ وَ رَهْبَةً مِمَّا يَحْذَرُونَ وَ اَللَّهُ يَقُولُ فَلا…
ای مردم از آنچه خدا دوستداران خود را بدان پند داده پند گیرید مانند بدگویی او از دانشمندان یهود، آنجا که فرماید: «چرا علمای ربانی و دانشمندان، آنان را از گفتار گناه آلود باز نمی دارند؟ » سوره مایده ، آیه 63 و فرماید: «از میان فرزندان اسراییل، آنان که کفر ورزیدند، مورد لعنت قرار گرفتند. . . چه بد بود آنچه می کردند» سوره مایده ، آیه 78-79 . همانا، خداوند آنان را مورد نکوهش قرار داده به خاطر اینکه در میان ستمکاران بودند و اعمال زشت و فاسد آنان را مشاهده می کردند ولی به طمع آنچه که داشتند و از بیم اینکه در محذور واقع شوند آنان را از آن اعمال نهی نمی کردند، -با اینکه خدا می فرماید: «و از مردم نترسید و از من بترسید» مایده ، آیه 44 . و خدا می فرماید: «مردان و زنان با ایمان، دوستان یک دیگرند، که به…
سَأَلَهُ عَنِ اَلْمَجَرَّةِ وَ عَنْ سَبْعَةِ أَشْيَاءَ خَلَقَهَا اَللَّهُ لَمْ تُخْلَقْ فِي رَحِمٍ فَضَحِكَ اَلْحُسَيْنُ ع فَقَالَ لَهُ مَا أَضْحَكَكَ قَالَ ع لِأَنَّكَ سَأَلْتَنِي عَنْ أَشْيَاءَ مَا هِيَ مِنْ مُنْتَهَى اَلْعِلْمِ إِلاَّ كَالْقَذَى فِي عَرْضِ اَلْبَحْرِ أَمَّا اَلْمَجَرَّةُ فَهِيَ قَوْسُ اَللَّهِ وَ سَبْعَةُ أَشْيَاءَ لَمْ تُخْلَقْ فِي رَحِمٍ فَأَوَّلُهَا آدَمُ ثُمَّ حَوَّاءُ وَ اَلْغُرَابُ وَ كَبْشُ إِبْرَاهِيمَ ع وَ نَاقَةُ اَللَّهِ وَ عَصَا مُوسَى ع وَ اَلطَّيْرُ اَلَّذِي خَلَقَهُ عِيسَى اِبْنُ مَرْيَمَ ع ثُمَّ سَأَلَهُ عَنْ أَرْزَاقِ اَلْعِبَادِ فَقَالَ ع أَرْزَاقُ…
پاسخ امام حسین علیه السلام به امپراطور روم -هنگامی که امپراطور روم نماینده ای را نزد امام حسین علیه السلام و یزید بن معاویه فرستاده بود؛ البته این خبر مفصل است که مقدار مورد نیاز از آن را به اختصار می آوریم. نماینده امپراطور از ایشان در باره کهکشان و آن هفت چیزی که مخلوق خدایند و در بیرون از رحم آفریده شده اند پرسید. امام حسین علیه السلام از شنیدن این سوال خندید. به ایشان عرض کرد: چه چیز باعث خنده شما شد؟ امام فرمود: زیرا تو از چیزهایی پرسیدی که در برابر گستردگی علم چون خاشاکی در پهنای دریا باشد. اما کهکشان با تمام عظمتش به مثابه کمان خداست. و آن هفت چیزی که در درون رحم آفریده نشده اند: نخستین آنها آدم علیه السلام است، سپس حوا، آن کلاغ که قابیل دفن کردن را از او آموخت ، گوسفند ابراهیم علیه…
أَيُّهَا اَلنَّاسُ اِتَّقُوا هَؤُلاَءِ اَلْمَارِقَةَ اَلَّذِينَ يُشَبِّهُونَ اَللَّهَ بِأَنْفُسِهِمْ يُضاهِؤُنَ قَوْلَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ اَلْكِتَابِ بَلْ هُوَ اَللَّهُ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ ءٌ وَ هُوَ اَلسَّمِيعُ اَلْبَصِيرُ لا تُدْرِكُهُ اَلْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ اَلْأَبْصارَ وَ هُوَ اَللَّطِيفُ اَلْخَبِيرُ اِسْتَخْلَصَ اَلْوَحْدَانِيَّةَ وَ اَلْجَبَرُوتَ وَ أَمْضَى اَلْمَشِيئَةَ وَ اَلْإِرَادَةَ وَ اَلْقُدْرَةَ وَ اَلْعِلْمَ بِمَا هُوَ كَائِنٌ لاَ مُنَازِعَ لَهُ فِي شَيْ ءٍ مِنْ أَمْرِهِ وَ لاَ كُفْوَ لَهُ يُعَادِلُهُ وَ لاَ ضِدَّ لَهُ يُنَازِعُهُ وَ لاَ سَمِيَّ لَهُ…
سخن امام حسین علیه السلام در باره «توحید» -ای مردم از این بیرون شدگان از دین که خدا را به خود تشبیه می کنند و با گفته کافران اهل کتاب هماهنگی دارند، بر حذر باشید؛ بلکه او خداوند است«چیزی مانند او نیست و اوست شنوای بینا» سوره شوری ، آیه 11 و«چشمها او را در نمی یابند و اوست که دیدگان را در می یابد و او لطیف آگاه است» سوره انعام ، آیه 103 . یگانگی و عظمت را ویژه خود ساخته و مشیت و اراده و نیرو و دانش را به هر چه شدنی است به کار گرفته است. در هیچ کارش نه مخالفی دارد که به ستیزه جویی برخیزد و نه همتایی دارد که با او برابری نماید و نه ضدی دارد که با او کشمکش کند و نه همنامی دارد که به او ماند و نه نظیری دارد که با او همسانی نماید. چنان نیست که امور از پی هم درآید و حالها بر او جاری شود و دستخوش…
وَ جَاءَهُ رَجُلٌ مِنَ اَلْأَنْصَارِ يُرِيدُ أَنْ يَسْأَلَهُ حَاجَةً فَقَالَ ع يَا أَخَا اَلْأَنْصَارِ صُنْ وَجْهَكَ عَنْ بِذْلَةِ اَلْمَسْأَلَةِ وَ اِرْفَعْ حَاجَتَكَ فِي رُقْعَةٍ فَإِنِّي آتٍ فِيهَا مَا سَارَّكَ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ فَكَتَبَ يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ إِنَّ لِفُلاَنٍ عَلَيَّ خَمْسَمِائَةِ دِينَارٍ وَ قَدْ أَلَحَّ بِي فَكَلِّمْهُ يُنْظِرْنِي إِلَى مَيْسَرَةٍ فَلَمَّا قَرَأَ اَلْحُسَيْنُ ع اَلرُّقْعَةَ دَخَلَ إِلَى مَنْزِلِهِ فَأَخْرَجَ صُرَّةً فِيهَا أَلْفُ دِينَارٍ وَ قَالَ ع لَهُ أَمَّا خَمْسُمِائَةٍ فَاقْضِ بِهَا دَيْنَكَ وَ أَمَّا خَمْسُمِائَةٍ فَاسْتَعِنْ بِهَا عَلَى…
مردی از انصار نزد امام حسین علیه السلام آمد و می خواست حضرت مشکل مالی او را حل نماید. حضرت فرمود: ای برادر انصاری آبرویت را با درخواست حضوری از تباه شدن نگهدار و درخواست خود را به صورت کتبی عرضه کن و من نیز طوری عمل خواهم کرد که تو را شاد سازد ان شا الله. آن مرد به حضرت چنین نوشت: ای ابا عبد الله فلانی از من پانصد سکه طلا طلبکار است و برای دریافت آن پافشاری می نماید، لطفا با او گفتگو فرمایید تا فراهم شدن پرداخت آن به من مهلت بدهد. چون امام حسین علیه السلام این نامه ملاحظه فرمود، به منزل خود تشریف برد و کیسه ای که در آن هزار سکه طلا بود آورد و به او داد و سپس فرمود: پانصد سکه آن را به قرضت بده و پانصد سکه دیگر را کمک خرج زندگی خود ساز. و حاجت خود را فقط با این کس در میان بگذار و کمک طلب…
مِنْ دَلاَئِلِ عَلاَمَاتِ اَلْقَبُولِ اَلْجُلُوسُ إِلَى أَهْلِ اَلْعُقُولِ وَ مِنْ عَلاَمَاتِ أَسْبَابِ اَلْجَهْلِ اَلْمُمَارَاةُ لِغَيْرِ أَهْلِ اَلْكُفْرِ وَ مِنْ دَلاَئِلِ اَلْعَالِمِ اِنْتِقَادُهُ لِحَدِيثِهِ وَ عِلْمُهُ بِحَقَائِقِ فُنُونِ اَلنَّظَرِ.
از نشانه های دلیل مقبولیت و نیکنامی، همنشینی با خردمندان است و از نشانه های اسباب نادانی، کشمکش با غیر اهل فکر است و از نشانه های دانا، نقادی از سخن خویش و آگاهی از حقایق فنون رای و نظر است.
لَقِيَ رَجُلٌ اَلْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ ع بِالثَّعْلَبِيَّةِ وَ هُوَ يُرِيدُ كَرْبَلاَءَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ اَلْحُسَيْنُ ع مِنْ أَيِّ اَلْبِلاَدِ أَنْتَ قَالَ مِنْ أَهْلِ اَلْكُوفَةِ قَالَ أَمَا وَ اَللَّهِ يَا أَخَا أَهْلِ اَلْكُوفَةِ لَوْ لَقِيتُكَ بِالْمَدِينَةِ لَأَرَيْتُكَ أَثَرَ جَبْرَئِيلَ ع مِنْ دَارِنَا وَ نُزُولِهِ بِالْوَحْيِ عَلَى جَدِّي يَا أَخَا أَهْلِ اَلْكُوفَةِ أَ فَمُسْتَقَى اَلنَّاسِ اَلْعِلْمَ مِنْ عِنْدِنَا فَعَلِمُوا وَ جَهِلْنَا هَذَا مَا لاَ يَكُونُ .
حکم بن عتیبه گوید: هنگامی که حسین بن علی علیهما السلام رهسپار کربلا بود، مردی در ثعلبیه باو برخورد و خدمتش رسید و سلام کرد، حسین علیه السلام باو فرمود: از کدام شهری؟ عرضکرد: اهل کوفه هستم، فرمود: هان بخدا ای برادر اهل کوفه اگر در مدینه بتو برمیخوردم علامت آمدن جبرییل را در خانه خود و وحی آوردنش را بر جدم بتو نشان میدادم ای برادر اهل کوفه سرچشمه علم مردم از نزد ما بود سپس آنها عالم شدند و ما جاهل؟ این چیزیست نشدنی.
مَن کَفلَ لَنا یَتیما قَطَعَتهُ عَنّا مَحَبَّتُنا باستِتارِنا، فَواساهُ مِن عُلومِنا الّتی سَقَطَت إلَیهِ حتّی أرشَدَهُ و هَداهُ، قالَ اللّه ُ عَزَّ و جلَّ: أیُّها العَبدُ الکَریمُ المُواسِی، أنا أولی بِالکَرَمِ مِنکَ، اِجعَلوا لَهُ یا مَلائکتی فی الجِنانِ بِعَدَدِ کُلِّ حَرفٍ عَلَّمَهُ ألفَ ألفِ قَصرٍ، و ضُمُّوا إلَیها ما یَلیقُ بِها مِن سائرِ النِّعَمِ.
هر کس یتیمی از ما را که به سببِ در خفا و استتار بودن ما، به ما دسترسی ندارد سرپرستی کند و از علوم ما که نصیب او شده است در اختیار وی بگذارد و او را راهنمایی و هدایت کند، خداوند عزّ و جلّ فرماید: ای بنده کریم و غم خوار! من به کرم و بخشندگی از تو سزاوارترم. ای فرشتگان من! به تعداد هر حرفی که به او آموخته است، هزار هزار قصر در بهشت ها برایش بسازید و از دیگر نعمت هایی که در خور این قصرهاست به آنها اضافه کنید.
وَ اعْلَمُوا إنَّ حَوائِجَ النّاسِ إلَیْکُمْ مِنْ نِعَمِ الله عَلَیْکُمْ، فَلا تَمیلُوا النِّعَمَ فَتَحَوَّلَ نَقِماً.
بدانید که احتیاج و مراجعه مردم به شما از نعمت های الهی است، پس نسبت به نعمت ها روی، بر نگردانید؛ وگرنه به نقمت و بلا گرفتار خواهد شد.
