احادیث درباره غیبت از امام حسن (ع)

اَلخیرُ کُلُّهُ فِی ذَلکَ الزَمان، یَقوُمُ قائِمنا وَ یدفَعُ ذَلکَ کُلُّه؛

همه خیرها در آن زمان است، زیرا قائم ما قیام می کند و همه حوادث را از بین می برد.

وَ سَأَلَهُ رَجُلٌ أَنْ يُخِيلَهُ قَالَ ع إِيَّاكَ أَنْ تَمْدَحَنِي فَأَنَا أَعْلَمُ بِنَفْسِي مِنْكَ أَوْ تَكْذِبَنِي فَإِنَّهُ لاَ رَأْيَ لِمَكْذُوبٍ أَوْ تَغْتَابَ عِنْدِي أَحَداً فَقَالَ لَهُ اَلرَّجُلُ اِئْذَنْ لِي فِي اَلاِنْصِرَافِ فَقَالَ ع نَعَمْ إِذَا شِئْتَ .

مردی از امام حسن علیه السلام خواست تا فکر و خیال او را بخواند. امام حسن علیه السلام فرمود: مبادا به مدح من پردازی که من خود را بهتر می شناسم یا مرا دروغگو پنداری که نظر و عقیده چنین کسی مقبول نباشد، یا از کسی نزد من غیبت کنی. آن مرد عرض کرد: اینک اجازه فرمایید تا مرخص شوم. حضرت فرمود: آری، هر وقت خواستی برو.