اَلمَعروفُ مَا لَم يَتَقَدَّمهُ مَطلٌ، وَلَم يَتبَعهُ مَنٌّ؛
احسان آن است که تأخیری در پیش و منتی در پس، نداشته باشد.
امام حسن مجتبی (علیه السلام)
اَلمَعروفُ مَا لَم يَتَقَدَّمهُ مَطلٌ، وَلَم يَتبَعهُ مَنٌّ؛
احسان آن است که تأخیری در پیش و منتی در پس، نداشته باشد.
تُجهَلُ النِّعَمُ ما أقامَت، فإذا وَلَّت عُرِفَت.
نعمت ها تا هستند نا شناخته اند و همین که رفتند[قدرشان]شناخته می شوند.
ما فَتَحَ اللّه عزّوجلّ عَلی أحدٍ بابَ مسألةٍ فَخَزنَ عَنهُ بابَ الإجابةِ.
خداوند عزوجل باب مسئلت (دعا) را به روی هیچ کس نگشود، که باب اجابت را به روی او بسته باشد.
أحسِن جِوارَ مَن جاوَرَک تَکن مُسلِماً؛
با همسایه ات به نیکی همسایگی کن تا مسلمان باشی.
قَد أکثَرَ مِن الهَیبَةِ الصّامِتُ.
آدم خموش، پر هیبت است.
مَنِ اتَّکلَ علی حُسنِ الاختِیارِ مِنَ اللّه، لَم یتَمَنَّ أنّهُ فی غَیرِ الحالِ التی اختارَها اللّه لَهُ.
هرکه به حُسن انتخاب خداوند تکیه کند، جز آن وضعی را که خدا برایش برگزیده است، آرزوی داشتن وضعی دیگر نکند.
اَلإخاءُ الوَفاءُ فِی الشِّدَّةِ وَ الرَّخاءِ
نشانه برادری، وفاداری در سختی و آسایش است.
مَن قَرَأ القرآنَ كانَت لَهُ دعوةٌ مُجابةٌ إمّا مُعَجَّلَةً و إمّا مُؤَجَّلةً
کسی که قرآن بخواند زود یا دیر دعایی مستجاب دارد.
وَ اعْمَلْ لِدُنْیاكَ كَأنَّكَ تَعیشُ أبَداً، وَ اعْمَلْ لاِخِرَتِكَ كَأنّكَ تَمُوتُ غدَاً.
در دنیا ـ از نظر اقتصاد و صرفه جوئی و...ـ چنان برنامه ریزی کن مثل آن که می خواهی همیشه دوام داشته باشی، و نسبت به آخرت به نوعی حرکت و کار کن مثل این که فردا خواهی مُرد.
أکْیَسُ الْکَیِّسِ التُّقی، وَ أحْمَقُ الْحُمْقِ الْفُجُورَ، الْکَریمُ هُوَ التَّبَرُّعُ قَبْلَ السُّؤالِ.
زیرک ترین و هوشیارترین افراد، شخص با تقوا و پرهیزکار می باشد؛ و أحمق و نادان ترین افراد، کسی است که تبهکار و اهل معصیت باشد؛ گرامی ترین و با شخصیّت ترین (کریم) افراد، آن کسی است که به نیازمندان پیش از اظهار نیازشان، کمک نماید.