احادیث درباره گناهکاری از امام علی (ع)

ثَلاَثٌ هُنَّ شَيْنُ اَلدِّينِ اَلْفُجُورُ وَ اَلْغَدْرُ وَ اَلْخِيَانَة

سه چیز عیب دینداری است:گناه، فریبکاری و خیانت.

سَبَبُ اَلْفُجُورِ اَلْخَلْوَة

سبب گناه، خلوت کردن است.

شَرُّ اَلنَّاسِ مَنْ لاَ يُبَالِي أَنْ يَرَاهُ اَلنَّاسُ مُسِيئا

بدترین مردم کسی است که پروا نکند از این که مردم او را در حال گناه کردن ببینند.

صَارَ اَلْفُسُوقُ فِي اَلدُّنْيَا نَسَبا وَ اَلْعَفَافُ عَجَبا وَ لَبِسَ اَلْإِسْلاَمُ لُبْسَ اَلْفَرْوِ مَقْلُوبا

گناهکاری در دنیا نسب مردم شده و پاکدامنی باعث شگفتی و بر مسلمانی پوستین وارونه پوشیده شده است.

فِرُّوا كُلَّ اَلْفِرَارِ مِنَ اَلْفَاجِرِ اَلْفَاسِق

با تمام قدرت بگریزید از گناهکار بی بند و بار.

لاَ يَنْتَصِفُ اَلْبِرُّ مِنَ اَلْفَاجِر

نیکوکار از گناهکار انتقام نمی کشد.

لاَ وِزْرَ أَعْظَمُ مِنَ اَلتَّبَجُّحِ بِالْفُجُور

گناهی بزرگتر از خوشحالی به گناهکاری نیست.

يَنْبَغِي لِمَنْ عَرَفَ اَلْفُجَّارَ أَنْ لاَ يَعْمَلَ عَمَلَهُم

سزاوار است کسی که گناهکاران را می شناسد، عمل آنها را انجام ندهد.

اَلْفَجُورُ لاَ تَقِيَّةَ لَهُ نَقِيَّةَ لَه

گناهکار، پروا ندارد.

اَلتَّقْوَى تُعِزُّ. اَلْفُجُورُ يُذِل

پرهیزگاری، گرامی کند و گناهکاری، خوار.

إِيَّاكَ وَ مَحَاضِرَ اَلْفُسُوقِ فَإِنَّهَا مُسْخِطَةٌ لِلرَّحْمَنِ مُصْلِيَةٌ لِلنِّيرَان

از مجالس گناه بپرهیز:همانا چنین مجالسی به خشم آورندۀ خداوند و برافروزندۀ آتش است.

أسرع شيىء عقوبة اليمين الفاجرة.

شتابانترین چیز به کیفر، سوگند دروغ است.