احادیث درباره کیفر، نتیجه گناه از امام علی (ع)

اَلْعِقَابُ عِقَابُ اَلْأَعْمَالِ ثِمَارُ اَلسَّيِّئَات

کیفر کردار نتیجۀ گناهان است.

اَلْمَعْصِيَةُ تَجْتَلِبُ اَلْعُقُوبَة

نافرمانی، کیفر را به خود می کشد.

إِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ قَدْ وَضَعَ اَلْعِقَابَ عَلَى مَعَاصِيهِ زِيَادَة لِعِبَادِهِ عَنْ نِقْمَتِه

همانا خداوند، کیفر را برای گناهکاران قرار داده، بیش از آنچه از بلاها برای بندگان خود قرار داده است.

فِي كُلِّ سَيِّئَةٍ عُقُوبَة

در هر کار بدی، کیفر است.

لِكُلِّ سَيِّئَةٍ عِقَاب

برای هر کار بدی، کیفر است.

عَجِبْتُ لِمَنْ يَحْتَمِي اَلطَّعَامَ لِأَذِيَّتِهِ كَيْفَ لاَ يَحْتَمِي اَلذَّنْبَ لِأَلِيمِ عُقُوبَتِه

در شگفتم برای کسی که، از خوردن به جهت آزار آن، باز می ایستد، چگونه از گناه به جهت کیفر دردناک آن، باز نمی ایستد

لَيْسَ بِشَرٍّ مِنَ اَلشَّرِّ إِلاَّ عِقَابُه

بدتر از کار زشت، کیفر آن است.

مَنْ سَرَّهُ اَلْفَسَادُ سَاءَ اَلْمَعَاد

کسی را که تباهی خوشحال کند، روز بازگشت او را غمگین سازد.

من يكن اللّه سبحانه خصمه يدحض حجّته و يعدّبه في الدّنيا و معاده

کسی که خداوند سبحان، دشمن اوست، عذر او را باطل و در دنیا و روز بازگشت او را عذاب نماید.

اَلظَّالِمُ يَنْتَظِرُ اَلْعُقُوبَة

ستمگر، به انتظار کیفر است.

مَنْ أَسَاءَ اِجْتَلَبَ سُوءَ اَلْجَزَاء

کسی که بد می کند، پاداش بد را به خود می کشد.