احادیث درباره پندهایی برای توانگران از امام علی (ع)

إِذَا رَأَيْتَ رَبَّكَ يُتَابِعُ عَلَيْكَ اَلنِّعَمَ فَاحْذَرْه

هر گاه دیدی نعمتهای خدا یکی پس از دیگری به تو می رسد، پس از آن بترس.

إِذَا عَجَزَ عَنِ اَلضُّعَفَاءِ نَيْلُكَ فَلْتَسَعْهُمْ رَحْمَتُك

هر گاه بخشش تو از ضعیفان فرو ماند، پس مهر با نیت را بر آنها بگستران.

بادر غناك قبل فقرك و حيوتك قبل موتك.

دریاب توانگری خود را پیش از تهیدستی و زندگی ات را، پیش از مرگ.

حَقُّ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ عَلَيْكُمْ فِي اَلْيُسْرِ اَلْبِرُّ وَ اَلشُّكْرُ وَ فِي اَلْعُسْرِ اَلرِّضَا وَ اَلصَّبْر

حقّ خداوند بر شما در هنگام گشایش، نیکی و سپاس است و در سختی، خشنودی و شکیبایی.

خَيْرُ اَلْغَنَاءِ غَنَاءُ اَلنَّفْس

بهترین توانگری، بی نیازی نفس است.

خذوا من كرائم كريم أموالكم ما يرفع به ربّكم سنيّ أعمالكم.

برگیرید از گرامیترین داراییهای خود آنچه را که به آن، خدا عملهای نیک شما را بلند کند.

خَمْسٌ يُسْتَقْبَحْنَ مِنْ خَمْسٍ كَثْرَةُ اَلْفُجُورِ مِنَ اَلْعُلَمَاءِ وَ اَلْحِرْصُ فِي اَلْحُكَمَاءِ وَ اَلْبُخْلُ فِي اَلْأَغْنِيَاءِ وَ اَلْقِحَةُ فِي اَلنِّسَاءِ وَ مِنَ اَلْمَشَايِخِ اَلزِّنَا

پنج چیز از پنج کس، زشتی بسیار دارد: گناه بسیار از دانشمندان، آزمندی از حکیمان، خسیسی از توانگران، بی شرمی از زنان، و زنا از پیران.

رُبَّ غِن ى أَوْرَثَ اَلْفَقْرَ اَلْبَاقِي

بسا توانگری که تهیدستی جاودان به ارث گذارد.

رُبَّ جَامِعٍ لِمَنْ لاَ يَشْكُرُه

بسا جمع کننده ای که برای ناسپاسان چنین کند.

شيئان لا يعرف قدرهما إلاّ من سلبهما الغنى و القدرة.

قدر دو چیز تا گرفته نشود، دانسته نشود:توانگری و توانایی.

فَوْتُ اَلْغِنَى غَنِيمَةُ اَلْأَكْيَاسِ وَ حَسْرَةُ اَلْحَمْقَى

از دست رفتن دارایی، برای زیرکان غنیمت، و برای کودن، حسرت است.

كَمْ مِنْ غَنِيٍّ يُسْتَغْنَى عَنْه

بسا توانگری که به او نیازی نباشد.