امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
إِيَّاكَ وَ اَلْوُقُوعَ فِي اَلشُّبُهَاتِ وَ اَلْوُلُوعَ بِالشَّهَوَاتِ فَإِنَّهُمَا يَقْتَادَانِكَ إِلَى اَلْوُقُوعِ فِي اَلْحَرَامِ وَ رُكُوبِ كَثِيرٍ مِنَ اَلْآثَام
بپرهیز از فرو افتادن در شبهه ها و همچنین از شیفتگی بسیار به خواهشهای نفسانی، چون آنها تو را به فرو افتادن در حرام و ارتکاب گناه بسیار می کشاند.
إِنَّمَا سُمِّيَتِ اَلشُّبْهَةُ شُبْهَة لِأَنَّهَا تُشْبِهُ اَلْحَقَّ فَأَمَّا أَوْلِيَاءُ اَللَّهِ فَضِيَاؤُهُمْ فِيهَا اَلْيَقِينُ وَ دَلِيلُهُمْ سَمْتُ اَلْهُدَى وَ أَمَّا أَعْدَاءُ اَللَّهِ فَدَعَاهُمْ إِلَيْهَا اَلضَّلاَلُ وَ دَلِيلُهُمُ اَلْعَمَى
شبهه را بدین دلیل شبهه نامیدند که مانند حق است.پس دوستان خداوند در این موارد از روشنایی یقین بهره برند و راهبر آنها راه راست است، و دشمنان خداوند را گمراهی به شبهه ها می خواند و راهبر آنها کوری است.
طُوبَى لِمَنْ لَمْ تَغُمَّ عَلَيْهِ مُشْتَبِهَاتُ اَلْأُمُور
خوشا بر کسی که امور مشتبه بر او پوشیده نماند.
نَزِّهُوا أَدْيَانَكُمْ عَنِ اَلشُّبُهَاتِ وَ صُونُوا أَنْفُسَكُمْ عَنْ مَوَاقِعِ اَلرِّيَبِ اَلْمُوبِقَات
دین خود را از شبهه ها پاکیزه گردانید و نفسهای خود را از جایگاه شک هلاک کننده نگاه دارید.
