احادیث درباره فقه و فقاهت از امام علی (ع)

اَلْفَقِيهُ كُلُّ اَلْفَقِيهِ مَنْ لَمْ يُقَنِّطِ اَلنَّاسَ مِنْ رَحْمَةِ اَللَّهِ وَ لَمْ يُؤْيِسْهُمْ مِنْ رَوْحِ اَللَّه

فقیه، فقیه کامل، کسی است که مردم را از رحمت خداوند نومید نکند و آنان را از یاری کردن خداوند دلسرد نگرداند.

آفَةُ اَلْفُقَهَاءِ عَدَمُ اَلصِّيَانَة

آفت فقها، عدم صیانت است.

إِذَا تَفَقَّهَ اَلْوَضِيعُ تَرَفَّع

هرگاه شخص پست مرتبه دانا شود، بلند مرتبه گردد.

إِذَا فَقِهْتَ فَتَفَقَّهْ فِي دِينِ اَللَّه

آنگاه که دانا شدی، پس طلب دانایی تفقّه در دین خدا بنما.

خَيْرُ اَلاِجْتِهَادِ مَا قَارَنَهُ اَلتَّوْفِيق

بهترین تلاش آن است که با کامیابی همراه شود.

مَنْ تَفَقَّهَ فِي اَلدِّينِ كَثُر

هر کس که در دین دانا شود توسعه یابد.

إِذَا تَفَقَّهَ اَلرَّفِيعُ تَوَاضَع

هرگاه انسان بلند مرتبه دانا شود، فروتن گردد.