احادیث درباره فتنه از امام علی (ع)

سَفْكُ اَلدِّمَاءِ بِغَيْرِ حَقِّهَا يَدْعُو إِلَى حُلُولِ اَلنِّقْمَةِ وَ زَوَالِ اَلنِّعْمَة

خونریزی به ناحق، به عذاب و زوال نعمت می خواند.

قَدْ لَعَمْرِي يُهْلَكُ فِي لَهَبِ اَلْفِتْنَةِ اَلْمُؤْمِنُ وَ يَسْلَمُ فِيهَا غَيْرُ اَلْمُسْلِم

به خودم سوگند که در هنگامه بالا گرفتن آشوب، مؤمن هلاک شود و غیر مسلمان در آن سالم می ماند.

كُنْ فِي اَلْفِتْنَةِ كَابْنِ اَللَّبُونِ لاَ ضَرْعٌ فَيُحْلَبُ وَ لاَ ظَهْرٌ فَيُرْكَب

در هنگام آشوب چون بچّه شتر باش که نه پستانی دارد که دوشیده شود و نه پشتی که کسی بر او سوار گردد.

مَنْ أَثَارَ كَامِنَ اَلشَّرِّ كَانَ فِيهِ عَطَبُه

هر که بدی پنهانی را برانگیزد، هلاک او در آن باشد.

مَنْ شَبَّ نَارَ اَلْفِتْنَةِ كَانَ وَقُودا لَهَا

هر که آتش آشوب را شعله ور کند، خود هیزم آن گردد.

لاَ تَقْتَحِمُوا مَا اِسْتَقْبَلْتُمْ مِنْ فَوْرِ اَلْفِتْنَةِ وَ أَمِيطُوا عَنْ سَنَنِهَا سُنَّتِهَا وَ خَلُّوا قَصْد

هر گاه آشوب به شما رو کند، بدون اندیشه در آن داخل مشوید و از آن کناره گیرید و راه را برای رفتن او خالی کنید.

إِنَّمَا أَنْتَ كَالطَّاعِنِ نَفْسَهُ لِيَقْتُلَ رِدْفَه

نیستی تو مگر همانند کسی که به خود ضربه زند تا همردیف خود را بکشد.

اَلْفِتْنَةُ القينة مَقْرُونَةٌ بِالْعَنَاء

آشوب همراه با رنج است.

دَوَامُ اَلْفِتَنِ مِنْ أَعْظَمِ اَلْمِحَن

تداوم آشوب، از بزرگترین بلاهاست.

مِنْ أَعْظَمِ اَلْمِحَنِ دَوَامُ اَلْفِتَن

از بزرگترین بلاها، تداوم آشوب است.

وَالٍ ظَلُومٌ غَشُومٌ خَيْرٌ مِنْ فِتْنَةٍ تَدُوم

حاکم ستمگر و غاصب بهتر از آشوب همیشگی است.