احادیث درباره فاش کردن راز از امام علی (ع)

مَا لُمْتُ أَحَدا عَلَى إِذَاعَةِ سِرِّي إِذْ كُنْتُ بِهِ أَضْيَق

کسی را بر فاش سازی راز خود ملامت مکن، زیرا تو به حفظ آن از او نااستوارتر بوده ای.

هَلَكَ مَنْ لَمْ يُحْرِزْ أَمْرَه

کسی که از کار خود حراست نکرد، هلاک شد.

لاَ تَثِقْ بِمَنْ يُذِيعُ سِرَّك

به کسی که رازت را فاش سازد، اطمینان مکن.

لاَ تَكُونُوا مَسَايِيحَ وَ لاَ مَذَايِيع

نه سخن چین و نه فاش سازنده راز باشید.

لاَ يَسْلَمُ مَنْ أَذَاعَ سِرَّه

سالم نمی ماند کسی که رازش را فاش سازد.

مِنْ أَقْبَحِ الْغَدْرِ إِذَاعَةُ السِّر

پست ترین فریبکاری، فاش کردن راز است.

اَلْإِذَاعَةُ أَمَانَةٌ خِيَانَة

فاش کردن راز ، امانت خیانت است.

اَلْإِذَاعَةُ شِيمَةُ اَلْأَغْيَارِ الأغمار

فاش کردن، خوی بیگانگان است.

إِذَاعَةُ سِرٍّ أُودِعْتَهُ مَا أُودِعْتَهُ غَدْر

فاش سازی راز که سپرده شده، فریبکاری است.

مَنْ أَفْشَى سِرّا اِسْتَوْدَعَهُ فَقَدْ خَان

هر که رازی را که سپرده شده، آشکار کند، خیانت کرده است.

مَنْ ضَعُفَ عَنْ سِرِّهِ فَهُوَ عَنْ سِرِّ غَيْرِهِ أَضْعَف

هر که بر راز خود ناتوان است، بر راز دیگران ناتوانتر است.

مَنْ ضَعُفَ عَنْ حِفْظِ سِرِّهِ لَمْ يَقْوَ لِسِرِّ غَيْرِه

هر که بر نگاهداری راز خود ناتوان است، بر راز دیگران نااستوار است.