احادیث درباره عمل به قرآن از امام علی (ع)

إِذَا دَعَاكَ اَلْقُرْآنُ إِلَى خَلَّةٍ جَمِيلَةٍ فَخُذْ نَفْسَكَ بِأَمْثَالِهَا

هرگاه قرآن تو را به اخلاق نیکو فرا خواند، نفس خویش را به امثال آن وادار.

تَمَسَّكْ بِحَبْلِ اَلْقُرْآنِ وَ اِنْتَصِحْهُ وَ حَلِّلْ حَلاَلَهُ وَ حَرِّمْ حَرَامَهُ وَ اِعْمَلْ بِعَزَائِمِهِ وَ أَحْكَامِه

به ریسمان قرآن چنگ زن و پند آن را بپذیر و حلال آن را حلال و حرام آن را حرام شمار و به واجبات و احکام آن عمل نما.

سَلُوا اَللَّهَ اَلْإِيمَانَ وَ اِعْمَلُوا بِمُوجِبِ اَلْقُرْآن

ایمان را از خداوند بخواهید و به قرآن عمل کنید.

مَا آمَنَ بِمَا حَرَّمَهُ اَلْقُرْآنُ مَنِ اِسْتَحَلَّه

به آنچه قرآن حرام گردانیده، ایمان نیاورده است کسی که آن را حلال می داند.

يَأْتِي عَلَى اَلنَّاسِ زَمَانٌ لاَ يَبْقَى مِنَ اَلْقُرْآنِ إِلاَّ رَسْمُهُ وَ لاَ مِنَ اَلْإِسْلاَمِ إِلاَّ اِسْمُهُ مَسَاجِدُهُمْ يَوْمَئِذٍ عَامِرَةٌ مِنَ اَلْبُنَى خَالِيَةٌ عَنِ اَلْهُدَى

روزگاری بر مردم می آید که از قرآن مگر نشانی، و از اسلام مگر نامی نمی ماند، مسجدهای آنان در آن روزگار از جهت ساختمان آباد است، ولی از هدایت تهی می باشد.