احادیث درباره ظلم و ستم از امام علی (ع)

ظُلْمُ اَلْمُسْتَشِيرِ ظُلْمٌ وَ خِيَانَة

ستم بر مشورت جو، ستم و خیانت است.

لا يكبرنّ عليك ظلم من ظلمك،فإنّه يسعى في مضرّته و نفعك،و ما جزا من يسرّك أن تسوءه

ستم کسی را که بر تو ستم کرده است، بزرگ مدان؛ همانا او به زیان خود و سود تو تلاش می کند، و نیست پاداش کسی که تو را خشنود می کند، این که به او بدی کنی.

يُعْجِبُنِي مِنَ اَلرَّجُلِ أَنْ يَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَهُ وَ يَصِلَ مَنْ قَطَعَهُ وَ يُعْطِي مَنْ حَرَمَهُ وَ يُقَابِلَ اَلْإِسَاءَةَ بِالْإِحْسَان

خشنودم از مردی که می گذرد از کسی که به او ستم کرده و می پیوندد به کسی که از او بریده و عطا می کند به کسی که او را محروم می کند و بدی را با نیکی مقابله می کند.

اَلْمُؤْمِنُ إِذَا وُعِظَ اِزْدَجَرَ وَ إِذَا حُذِّرَ حَذِرَ وَ إِذَا عُبِّرَ اِعْتَبَرَ وَ إِذَا ذُكِّرَ ذَكَرَ وَ إِذَا ظُلِمَ غَفَر

هر گاه به مؤمن پند داده شود، باز ایستد و هر گاه ترسانیده شود، دوری کند و هر گاه عبرت داده شود، عبرت گیرد و هر گاه یاد آوری شود، توجه کند و هر گاه ستم شود، درگذرد.

يَا طَالِبَ اَلْعِلْمِ إِنَّ لِلْعَالِمِ ثَلاَثَ عَلاَمَاتٍ اَلْعِلْمَ وَ اَلْحِلْمَ وَ اَلصَّمْتَ وَ لِلْمُتَكَلِّفِ ثَلاَثَ عَلاَمَاتٍ يُنَازِعُ مَنْ فَوْقَهُ بِالْمَعْصِيَةِ وَ يَظْلِمُ مَنْ دُونَهُ بِالْغَلَبَةِ وَ يُظَاهِرُ اَلظَّلَمَةَ .

امیر المومنین علیه السلام فرمود: ای دانشجو همانا دانشمند را سه علامت است: علم و خویشتن داری و خاموشی. و عالم نما را سه علامت است: با نافرمانی نسبت بما فوق خود کشمکش کند و بوسیله چیرگی بزیر دست خود ستم کند. و از ستمکاران پشتیبانی نماید.

أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَرْسَلَ إِلَيْكُمُ اَلرَّسُولَ ص وَ أَنْزَلَ إِلَيْهِ اَلْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَ أَنْتُمْ أُمِّيُّونَ عَنِ اَلْكِتَابِ وَ مَنْ أَنْزَلَهُ وَ عَنِ اَلرَّسُولِ وَ مَنْ أَرْسَلَهُ عَلَى حِينِ فَتْرَةٍ مِنَ اَلرُّسُلِ وَ طُولِ هَجْعَةٍ مِنَ اَلْأُمَمِ وَ اِنْبِسَاطٍ مِنَ اَلْجَهْلِ وَ اِعْتِرَاضٍ مِنَ اَلْفِتْنَةِ وَ اِنْتِقَاضٍ مِنَ اَلْمُبْرَمِ وَ عَمًى عَنِ اَلْحَقِّ وَ اِعْتِسَافٍ مِنَ اَلْجَوْرِ وَ اِمْتِحَاقٍ مِنَ اَلدِّينِ وَ تَلَظٍّ مِنَ اَلْحُرُوبِ عَلَى حِينِ اِصْفِرَارٍ مِنْ رِيَاضِ جَنَّاتِ اَلدُّنْيَا وَ يُبْسٍ مِنْ أَغْصَانِهَا…

امیر المومنین(ع)فرمود: ای مردم خدای تبارک و تعالی پیغمبر را بسوی شما فرستاد و قرآن حقرا بر او نازل فرمود در حالی که شما از قرآن و فرستنده قرآن بی خبر بودید و هم از پیغمبر و فرستنده او، در زمان تعطیلی پیغمبران و خواب دراز ملتها و گسترش نادانی و سرکشی فتنه و گسیختن اساس محکم و کوری از حقیقت و سرپیچی ستم و کاهش دین و شعله وری آتش جنگ، همزمان با زردی گلستان باغ جهان و خشکیدن شاخه ها و پراکندگی برگها و نومیدی از میوه و فرو رفتن آبهای آن، پرچمهای هدایت فرسوده و پرچمهای هلاکت افراشته بود، دنیا برخسار مردم عبوس و روی درهم کشیده بود، بآنها پشت گردانیده روی خوش نشان نمیداد: میوه دنیا آشوب و خوراکیش مردار بود نهانش ترس و آشکارش شمشیر بود، بند از بند شما جدا گشته و پراکنده بودید، دیدگان مردم جهان نابینا…

خَيْرُ اَلنَّاسِ مَنْ إِذَا أُعْطِيَ شَكَرَ وَ إِذَا اُبْتُلِيَ صَبَرَ وَ إِذَا ظُلِمَ غَفَر

بهترین مردم کسی است که هر گاه عطا داده شود، شکر کند و هر گاه مبتلا گردد، شکیبایی نماید و هر گاه ستم شود، در گذرد.

لاَ تُرَخِّصُوا لِأَنْفُسِكُمْ أَنْ تَذْهَبَ بِكُمْ فِي مَذَاهِبِ اَلظَّلَمَة

به نفسهای خود اجازه مدهید که شما را به راههای ستمکاران ببرند.

إِنَّ مَنْ أَعْطَى مَنْ حَرَمَهُ وَ وَصَلَ مَنْ قَطَعَهُ وَ عَفَى عَمَّنْ ظَلَمَهُ كَانَ لَهُ مِنَ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ اَلظَّهِيرُ وَ اَلنَّصِير

همانا هر که عطا کند کسی که او را محروم کرده، و پیوند کند کسی را که بریده، و بگذرد از کسی که به او ستم کرده، خداوند پشتیبان و یاور او خواهد بود.

أَقْبَحُ اَلظُّلْمِ مَنْعُكَ حُقُوقَ اَللَّه

زشت ترین ستم، بازداشتن تو از ادای حقّ خداوند است.

أَفْظَعُ شَيْءٍ ظُلْمُ اَلْقُضَاة

ستم قاضیان، رسواترین چیز است.

ظُلْمُ اَلْمُسْتَسْلِمِ أَعْظَمُ اَلْجُرْم

ستم کردن بر کسی که تسلیم شده، بزرگترین گناه است.