امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وُكِّلَ اَلرِّزْقُ بِالْحُمْقِ وَ وُكِّلَ اَلْحِرْمَانُ بِالْعَقْلِ وَ وُكِّلَ اَلْبَلاَءُ بِالْيَقِينِ وَ اَلصَّبْرِ.
حضرت علی علیه السّلام فرمود:رزق و روزی به حماقت و نابخردی سپرده شده، محرومیت به عقل سپرده شده و بلاء به یقین و صبر سپرده شده.
وَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ اَلصَّبْرُ صَبْرَانِ صَبْرٌ عِنْدَ اَلْمُصِيبَةِ حَسَنٌ جَمِيلٌ وَ أَحْسَنُ مِنْ ذَلِكَ اَلصَّبْرُ عِنْدَ مَا حَرَّمَ اَللَّهُ عَلَيْكَ وَ اَلذِّكْرُ ذِكْرَانِ ذِكْرُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِنْدَ اَلْمُصِيبَةِ وَ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِكَ ذِكْرُ اَللَّهِ عِنْدَ مَا حَرَّمَ اَللَّهُ عَلَيْكَ فَيَكُونُ حَاجِزا .
امیر المؤمنین علیه السّلام فرمود:صبر دو گونه است:صبر در برابر مصیبت که خوب و زیباست، و نیکوتر از آن صبر است که در برابر محرّمات خداوند است. و ذکر به دو گونه است:یاد خداوند عزّ و جل در هنگام مصیبت، و برتر از آن یاد خداست در برابر ارتکاب محرمات، تا اینکه از کار حرام مانع تو شود.
قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اَلصَّبْرُ صَبْرَانِ صَبْرٌ عَلَى مَا تَكْرَهُ وَ صَبْرٌ عَلَى مَا تُحِبُّ وَ اَلصَّبِرُ مِنَ اَلْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ اَلْجَسَدِ وَ لاَ خَيْرَ فِي جَسَدٍ لاَ رَأْسَ مَعَهُ وَ لاَ فِي إِيمَانٍ لاَ صَبْرَ مَعَهُ.
امیر المؤمنین علیه السّلام فرمود:صبر دو گونه است:صبر بر آنچه که نمی پسندی و صبر بر آنچه که دوست داری، و صبر نسبت به ایمان مانند سر است نسبت به بدن، و بدنی که سر ندارد خیری در آن نیست، و ایمانی که صبر بهمراه ندارد خیری در آن نیست.
وَ قَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اَلصَّبْرُ ثَلاَثَةٌ صَبْرٌ عَلَى اَلطَّاعَةِ وَ صَبْرٌ عَلَى اَلْمَعْصِيَةِ وَ صَبْرٌ عَلَى اَلْمُصِيبَةِ.
امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:صبر بر سه قسم است:صبر بر اطاعت و بندگی خدا، صبر در مقابل مصیبت، صبر در رویاروئی با معصیت و گناه.
