احادیث درباره شهوت از امام علی (ع)

حَرَامٌ عَلَى كُلِّ عَقْلٍ مَغْلُولٍ بِالشَّهْوَةِ أَنْ يَنْتَفِعَ بِالْحِكْمَة

بهره حکمت بر خردی که اسیر شهوت است، حرام می باشد.

غَيْرُ مُنْتَفِعٍ بِالْعِظَاتِ قَلْبٌ مُتَعَلِّقٌ تَعَلَّقَ بِالشَّهَوَات

دلی که به شهوت آویخته است، از پندها سود نمی برد.

مَنْ غَلَبَ شَهْوَتَهُ ظَهَرَ عَقْلُه

کسی که بر شهوت خویش چیره شود، خرد او آشکار گردد.

لاَ عَقْلَ مَعَ شَهْوَة

خرد همراه با شهوت نیست.

لاَ تَجْتَمِعُ اَلشَّهْوَةُ وَ اَلْحِكْمَة

حکمت و شهوت با یکدیگر جمع نمی شوند.

لاَ يَنْبَغِي أَنْ يُعَدَّ عَاقِلا مَنْ يَغْلِبُهُ اَلْغَضَبُ وَ اَلشَّهْوَة

کسی که خشم و شهوت بر او چیره شده است، سزاوار نیست خردمند شمرده شود.

ذِهَابُ اَلْعَقْلِ بَيْنَ اَلْهَوَى وَ اَلشَّهْوَة

رفتن خرد، میان خواهش نفس و شهوت است.