قال الإمام عليّ عليه السلام

احادیث درباره دین و دنیا از امام علی (ع)

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)

۲۷ حدیث · صفحه ۱ از ۳

صُنْ دِينَكَ بِدُنْيَاكَ تَرْبَحْهُمَا وَ لاَ تَصُنْ دُنْيَاكَ بِدِينِكَ فَتَخْسَرَهُمَا

دین خود را با دنیا محافظت نما تا از هر دو بهره بری ولی دنیای خود با دین نگهداری مکن که از هر دو زیان بینی.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 163

صُنِ اَلدِّينَ بِالدُّنْيَا يُنْجِكَ وَ لاَ تَصُنِ اَلدُّنْيَا بِالدِّينِ فَتُرْدِيَك

دین را با دنیا نگاهدار تا تو را رستگار گرداند، ولی دنیا را با دین نگاه مدار که تو را هلاک گرداند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 163

طَالِبُ اَلدُّنْيَا بِالدِّينِ مُعَاقَبٌ مَذْمُوم

کسی که با دین، در پی دنیا بوده، عذاب شده و نکوهش گردیده است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 163

عَامِلُ اَلدِّينِ لِلدُّنْيَا جَزَاؤُهُ عِنْدَ اَللَّهِ اَلنَّار

کسی که برای دنیا، به دین عمل می کند:کیفر او پیش خداوند آتش است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 163

فَسَادُ اَلدِّينِ اَلدُّنْيَا

دنیا باعث تباهی دین است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 163

كُنْ عَاقِلا فِي أَمْرِ دِينِكَ جَاهِلا فِي أَمْرِ دُنْيَاك

در کار دین خود خردمند، و در کار دنیای خود، نادان باش.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 163

مَنْ كَرُمَ دِينُهُ عِنْدَهُ هَانَتِ اَلدُّنْيَا عَلَيْه

کسی که دین نزد او گرامی است، دنیا در پیش او پست است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 163

مَنْ لَمْ يَسْتَغْنِ بِاللَّهِ عَنِ اَلدُّنْيَا فَلاَ دِينَ لَهُ . مَنْ لَمْ يُؤْثِرِ اَلْآخِرَةَ عَلَى اَلدُّنْيَا فَلاَ عَقْلَ لَه

کسی که با داشتن اعتقاد به خداوند از دنیا بی نیاز نگردد، دین ندارد. کسی که آخرت را به دنیا برنگزیند، بی خرد است .

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 163

مِنَ اَلشَّقَاءِ أَنْ يَصُونَ اَلْمَرْءُ دُنْيَاهُ بِدِينِه

از بدبختی است که آدمی دنیای خود را با دین نگهداری کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 163

مَا أَفْسَدَ اَلدِّينَ كَالدُّنْيَا

چیزی مانند دنیا، دین را تباه نمی سازد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 163

هلك من استنام إلى الدّنيا و أمرها دينه فهو حيثما مالت مال إليها قد اتّخذها همّه و معبوده

هلاک شده، هر کس به دنیا آرام گرفته و دین خود را کابین آن ساخته است، پس به هر جا دنیا میل کند، او نیز میل نماید، تمامی همّت او را دنیا فرا گرفته و آن را معبود خود قرار داده است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 163

وُفُورُ اَلْعِوَضِ بِابْتِذَالِ اَلْمَالِ وَ صَلاَحُ اَلدِّينِ بِإِفْسَادِ اَلدُّنْيَا

فراوانی آبرو به بخشش مال است و صلاح دین با تباهی دنیا است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 163
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه