صُنْ دِينَكَ بِدُنْيَاكَ تَرْبَحْهُمَا وَ لاَ تَصُنْ دُنْيَاكَ بِدِينِكَ فَتَخْسَرَهُمَا
دین خود را با دنیا محافظت نما تا از هر دو بهره بری ولی دنیای خود با دین نگهداری مکن که از هر دو زیان بینی.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
صُنْ دِينَكَ بِدُنْيَاكَ تَرْبَحْهُمَا وَ لاَ تَصُنْ دُنْيَاكَ بِدِينِكَ فَتَخْسَرَهُمَا
دین خود را با دنیا محافظت نما تا از هر دو بهره بری ولی دنیای خود با دین نگهداری مکن که از هر دو زیان بینی.
صُنِ اَلدِّينَ بِالدُّنْيَا يُنْجِكَ وَ لاَ تَصُنِ اَلدُّنْيَا بِالدِّينِ فَتُرْدِيَك
دین را با دنیا نگاهدار تا تو را رستگار گرداند، ولی دنیا را با دین نگاه مدار که تو را هلاک گرداند.
طَالِبُ اَلدُّنْيَا بِالدِّينِ مُعَاقَبٌ مَذْمُوم
کسی که با دین، در پی دنیا بوده، عذاب شده و نکوهش گردیده است.
عَامِلُ اَلدِّينِ لِلدُّنْيَا جَزَاؤُهُ عِنْدَ اَللَّهِ اَلنَّار
کسی که برای دنیا، به دین عمل می کند:کیفر او پیش خداوند آتش است.
فَسَادُ اَلدِّينِ اَلدُّنْيَا
دنیا باعث تباهی دین است.
كُنْ عَاقِلا فِي أَمْرِ دِينِكَ جَاهِلا فِي أَمْرِ دُنْيَاك
در کار دین خود خردمند، و در کار دنیای خود، نادان باش.
مَنْ كَرُمَ دِينُهُ عِنْدَهُ هَانَتِ اَلدُّنْيَا عَلَيْه
کسی که دین نزد او گرامی است، دنیا در پیش او پست است.
مَنْ لَمْ يَسْتَغْنِ بِاللَّهِ عَنِ اَلدُّنْيَا فَلاَ دِينَ لَهُ . مَنْ لَمْ يُؤْثِرِ اَلْآخِرَةَ عَلَى اَلدُّنْيَا فَلاَ عَقْلَ لَه
کسی که با داشتن اعتقاد به خداوند از دنیا بی نیاز نگردد، دین ندارد. کسی که آخرت را به دنیا برنگزیند، بی خرد است .
مِنَ اَلشَّقَاءِ أَنْ يَصُونَ اَلْمَرْءُ دُنْيَاهُ بِدِينِه
از بدبختی است که آدمی دنیای خود را با دین نگهداری کند.
مَا أَفْسَدَ اَلدِّينَ كَالدُّنْيَا
چیزی مانند دنیا، دین را تباه نمی سازد.
هلك من استنام إلى الدّنيا و أمرها دينه فهو حيثما مالت مال إليها قد اتّخذها همّه و معبوده
هلاک شده، هر کس به دنیا آرام گرفته و دین خود را کابین آن ساخته است، پس به هر جا دنیا میل کند، او نیز میل نماید، تمامی همّت او را دنیا فرا گرفته و آن را معبود خود قرار داده است.
وُفُورُ اَلْعِوَضِ بِابْتِذَالِ اَلْمَالِ وَ صَلاَحُ اَلدِّينِ بِإِفْسَادِ اَلدُّنْيَا
فراوانی آبرو به بخشش مال است و صلاح دین با تباهی دنیا است.