الكريم يجفوا إذا عنّف و يلين إذا استعطف.
بزرگوار، دوری کند هر گاه به او درشتی شود و نرمی کند هرگاه از او طلب مهربانی شود.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
الكريم يجفوا إذا عنّف و يلين إذا استعطف.
بزرگوار، دوری کند هر گاه به او درشتی شود و نرمی کند هرگاه از او طلب مهربانی شود.
اَلْكَرِيمُ يَرْفَعُ نَفْسَهُ فِي كُلِّ مَا أَسْدَاهُ عَنْ حُسْنِ اَلْمُجَازَاة
بزرگوار، خویش را برتر از آن می داند که در قبال نیکی خویش، انتظار پاداش برتر داشته باشد.
اَلْكَرِيمُ إِذَا اِحْتَاجَ إِلَيْكَ أَعْفَاكَ وَ إِذَا اِحْتَجْتَ إِلَيْهِ كَفَاك
شخص بزرگوار هرگاه به تو نیازمند شود، تو را معاف دارد و هرگاه تو به او محتاج شوی، نیازت را برآورد.