امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
إِنَّ اَلْقُرْآنَ ظَاهِرُهُ أَنِيقٌ وَ بَاطِنُهُ عَمِيقٌ لاَ تَفْنَى عَجَائِبُهُ وَ لاَ تَنْقَضِي غَرَائِبُهُ وَ لاَ تُكْشَفُ اَلظُّلُمَاتُ إِلاَّ بِه
بدرستی که ظاهر قرآن، نیکو و باطن آن عمیق است.شگفتیهای آن از بین نمی رود و غرایب آن تمام نمی گردد و تاریکیها، جز به سبب قرآن، گشوده نمی شود.
جَمَالُ اَلْقُرْآنِ اَلْبَقَرَةُ وَ آلُ عِمْرَان
سوره بقره و آل عمران، زیبایی قرآن است.
ظَاهِرُ اَلْقُرْآنِ أَنِيقٌ وَ بَاطِنُهُ عَمِيق
ظاهر قرآن، نیکو و باطن آن، عمیق است.
فِي اَلْقُرْآنِ نَبَأُ مَا قَبْلَكُمْ وَ خَبَرُ مَا بَعْدَكُمْ وَ حُكْمُ مَا بَيْنَكُم
خبرهایی که پیش از شما رخ داده و آنچه بعد از شما رخ می دهد و حکم آنچه در میان شما واقع می گردد، در قرآن است.
كَفَى بِالْقُرْآنِ دَاعِيا
بس است قرآن را به این که مردم را به راه راست خواننده است.
نُورٌ لِمَنِ اِسْتَضَاءَ بِهِ وَ شَاهِدٌ لِمَنْ خَاصَمَ بِهِ وَ فَلْجٌ لِمَنْ حَاجَّ بِهِ وَ عِلْمٌ حِلْمٌ لِمَنْ وَعَى وَ حُكْمٌ لِمَنْ قَضَى
آن حضرت درباره قرآن فرمود: نور است برای کسی که با آن روشنایی جوید، و گواه است برای کسی که با آن دشمنی کند، و شکاف است برای کسی که با آن محاجه کند، دانش است برای کسی که نگاه دارد، و حکم است برای کسی که داوری کند.
هُوَ اَلَّذِي لاَ تَزِيغُ بِهِ اَلْأَهْوَاءُ وَ لاَ تَلْتَبِسُ بِهِ اَلشُّبَهُ وَ اَلْآرَاء
آن حضرت درباره قرآن فرمود: قرآن آن است که خواهشها به آن میل نمی کند و شبهه ها و اندیشه ها آن را مشتبه نمی گرداند.
هو الفصل ليس بالهزل،هو النّاطق بسنّة العدل و الآمر بالفضل هو حبل اللّه المتين و الذّكر الحكيم.هو وحي اللّه الأمين و حبله المتين و هو ربيع القلوب و ينابيع العلم و هو الصّراط المستقيم،هو هدى لمن أتمّ به و زينة لمن تحلّى به و عصمة لمن اعتصم به و حبل لمن تمسّك به
آن حضرت درباره قرآن فرمود: قرآن جدا کنندۀ حق از باطل است، نه به بازی گرفته شده.به روش و طریقۀ عدل گویاست و به برتری فرمان می دهد. ریسمان استوار خداوند و ذکر حکیم است.وحی امین خدا و ریسمان استوار اوست.قرآن بهار دلها و چشمه های دانش و راه راست است.برای کسی که به آن اقتدا کند، راهنماست و برای کسی که به آن آرایش کند، زینت است.حافظ کسی است که به آن چنگ زند و ریسمان کسی است که به آن متمسّک شود.
لاَ تَفْنَى عَجَائِبُهُ وَ لاَ تَنْقَضِي غَرَائِبُهُ وَ لاَ تَنْجَلِي اَلشُّبُهَاتُ إِلاَّ بِه
شگفتیهای قرآن از بین نمی رود و غرایب آن تمام نمی گردد و شبهات، جز با آن، برطرف نمی گردد.
