احادیث درباره انس و تقرب به خدا از امام علی (ع)

ثَمَرَةُ اَلْأُنْسِ بِاللَّهِ اَلاِسْتِيحَاشُ مِنَ اَلنَّاس

نتیجۀ خو گرفتن به خدا، دلتنگ شدن از مردم است.

مَنْ أَنَسَ بِاللَّهِ اِسْتَوْحَشَ مِنَ اَلنَّاس

کسی که به خدا خو گرفت، از مردم وحشت می کند.

مَنِ اِسْتَوْحَشَ عَنِ اَلنَّاسِ أَنِسَ بِاللَّهِ سُبْحَانَه

کسی که از مردم وحشت کند، به خدا خو گیرد.

تَقَرَّبْ إِلَى اَللَّهِ سُبْحَانَهُ فَإِنَّهُ يُزْلِفُ اَلْمُتَقَرِّبِينَ إِلَيْه

به خداوند سبحان نزدیک شو؛ پس همانا آن، نزدیکان را به او منزلت می دهد.

التّقرّب إلى اللّه تعالى بمسئلته و إلى النّاس بتركها

نزدیکی به خداوند با خواستن از اوست و نزدیکی به مردم با ترک آن.

اَلْوُصْلَةُ بِاللَّهِ فِي اَلاِنْقِطَاعِ عَنِ اَلنَّاس

ارتباط با خدا، با بریدن از مردم است.

اِصْحَبْ مَنْ لاَ تَرَاهُ إِلاَّ وَ كَأَنَّهُ لاَ غَنَاءَ بِهِ عَنْكَ وَ إِنْ أَسَأْتَ إِلَيْهِ أَحْسَنَ إِلَيْكَ وَ كَأَنَّهُ اَلْمُسِيء

با کسی یار شو که او را نمی بینی مگر این که گویا به تو نیاز دارد، و اگر به او بد کنی با تو نیکویی کند، گویا که او گنهکار است.