احادیث درباره امنیّت از امام علی (ع)

رَفَاهِيَّةُ اَلْعَيْشِ فِي اَلْأَمْن

آسایش زندگی در امنیّت است.

لاَ نِعْمَةَ أَهْنَأُ مِنَ اَلْأَمْن

نعمتی گواراتر از امنیّت نیست.

شَرُّ اَلْبِلاَدِ بَلَدٌ لاَ أَمْنَ فِيهِ وَ لاَ خِصْب

بدترین شهرها شهری است که امنیّت و زمینهای بارور ندارد.

شَرُّ اَلْأَوْطَانِ مَا لَمْ يَأْمَنْ فِيهِ اَلْقُطَّان

بدترین وطنها، وطنی است که ساکنان آن امنیّت ندارند.

حَلاَوَةُ اَلْأَمْنِ تُنَكِّدُهَا مَرَارَةُ اَلْخَوْفِ وَ اَلْحَذَر

شیرینی امنیّت را، تلخی ترس و پرهیز تیره می سازد.

رُبَّ أَمْنٍ اِنْقَلَبَ خَوْفا رُبَّ حَرْفٍ اِنْقَلَبَ خَوْفا

بسا امنیّتی که به ترس مبدّل شود و بسا سخنی که مرگ آورد .

اَلْخَائِفُ لاَ عَيْشَ لَه

ترسان، زندگی ندارد.

اَلْأَمْنُ اِغْتِرَار

امنیّت گول زننده است.

رُبَّمَا أُتِيتَ مِنْ مَأْمَنِك

بسا از محلّ امنیّت تو، بر تو هجوم آورند.

أُنْسُ اَلْأَمْنِ تُذْهِبُهُ وَحْشَةُ اَلْوَحْدَةِ. وَ أُنْسُ اَلْجَمَاعَةِ يُنَكِّدُهُ وَحْشَةُ اَلْمَخَافَة

خوشی امنیّت، نگرانی تنهایی را از بین می برد و خوشی با جمع بودن، نگرانی ترس را زایل می کند.