بِالْعُدُولِ عَنِ اَلْحَقِّ تَكُونُ اَلضَّلاَلَة
بازگشت از حق، موجب گمراهی است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
بِالْعُدُولِ عَنِ اَلْحَقِّ تَكُونُ اَلضَّلاَلَة
بازگشت از حق، موجب گمراهی است.
رُبَّ مَعْرِفَةٍ أَدَّتْ إِلَى تَضْلِيل
چه بسا شناختی که به گمراهی منتهی می شود.
رُبَّ عِلْمٍ أَدَّى إِلَى مَضَلَّتِك
چه بسا دانشی که به گمراهیت کشاند.
ضَلَّ مَنِ اِهْتَدَى بِغَيْرِ هُدَى اَللَّه
کسی که از غیر خداوند راه جست، گمراه شد.
ضَاعَ مَنْ كَانَ لَهُ مَقْصَدٌ غَيْرُ اَللَّه
کسی که مقصودی غیر خدا داشت، تباه گردید.
ضَلاَلُ اَلنُّفُوسِ بَيْنَ دَوَاعِي اَلشَّهْوَةِ وَ اَلْغَضَب
گمراهی انسانها در میان کشش شهوت و خشم است.
كَمْ مِنْ ضَلاَلَةٍ زُخْرِفَتْ بِآيَةٍ مِنْ كِتَابِ اَللَّهِ كَمَا يُزَخْرَفُ اَلدِّرْهَمُ اَلنُّحَاسُ بِالْفِضَّةِ اَلْمُمَوِّهَة
بسا گمراهی که به آیه ای از کتاب خدا آرایش شود؛ چون پول مسی که آن را به نقره روکش نموده اند.
لَنْ يَضِلَّ اَلْمَرْءُ حَتَّى يَغْلِبَ شَكُّهُ يَقِينَه
مرد هرگز گمراه نمی شود، مگر آنگاه که شک بر یقین او چیره شود.
مَنِ اِسْتَرْشَدَ غَوِيّا ضَل
آن که از گمراهی راه جوید، گمراه شود.
مَنْ جَارَ جَازَ عَنِ اَلصِّدْقِ ضَاقَ مَذْهَبُه
آن که از راستگویی تجاوز کند، راه او تنگ شود.
مَنِ اِهْتَدَى بِغَيْرِ هُدَى اَللَّهِ سُبْحَانَهُ ضَل
کسی که از غیر خداوند راه جست، گمراه شد.
مَنْ يَطْلُبُ اَلْهِدَايَةَ مِنْ غَيْرِ أَهْلِهَا يَضِل
کسی که هدایت را از نااهلان بخواهد، گمراه گردد.