احادیث درباره احسان و نیکی از امام علی (ع)

أَفْضَلُ مِنَ اَلصَّنِيعَةِ مَزِيَّةُ مرية

فزونتر از نیکی کردن، افزونی نیکی کردن است.

أفضل الشّرف بذل الإحسان.

فزونترین ارجمندی، نیکی کردن است.

أَجْمَلُ أَفْعَالِ ذَوِي اَلْقُدْرَةِ اَلْإِنْعَام

زیباترین کردار قدرتمندان، بخشش کردن است.

أَفْضَلُ اَلشَّرَفِ كَفُّ اَلْأَذَى وَ بَذْلُ اَلْإِحْسَان

فزونترین ارجمندی، ناآزاری و نیکی کردن است.

إِنَّ مَكْرُمَة صَنَعْتَهَا إِلَى أَحَدٍ مِنَ اَلنَّاسِ إِنَّمَا أَكْرَمْتَ بِهَا نَفْسَكَ وَ زَيَّنْتَ بِهَا عِرْضَكَ فَلاَ تَطْلُبْ مِنْ غَيْرِكَ شُكْرَ مَا صَنَعْتَ إِلَى نَفْسِك

کار نیکی که برای کسی انجام می دهی، همانا با آن خویشتن را گرامی کنی و آبروی خویش را بیارایی.پس از دیگری سپاس کاری را که برای خود کرده ای مخواه.

إِنَّكُمْ إِلَى اِصْطِنَاعِ اَلرِّجَالِ أَحْوَجُ مِنْكُمْ إِلَى جَمْعِ اَلْأَمْوَال

همانا شما به گزینش نیکی به دیگران کردن، نیازمندتر از فراهم آوردن ثروت اید.

إِنَّمَا اَلْكَرَمُ بَذْلُ اَلرَّغَائِبِ وَ إِسْعَافُ اَلطَّالِب

همانا بزرگواری نیست مگر با عطای بسیار و برآوردن نیاز جوینده.

إِذَا صُنِعَ إِلَيْكَ مَعْرُوفا فَانْشُرْه

هر گاه نیکی شوی، آن را بگستران.

إِذَا أَحْسَنْتَ عَلَى اَللَّئِيمِ وَتَرَكَ بِإِحْسَانِكَ إِلَيْه

هر گاه به فرومایه نیکی کنی، او به بدی تو را پاسخ دهد.

ثَلاَثٌ هُنَّ جِمَاعُ اَلْخَيْرِ إِسْدَاءُ اَلنِّعَمِ وَ رِعَايَةُ اَلذِّمَمِ وَ صِلَةُ اَلرَّحِم

سه چیز فراهم آورندۀ خوبی اند:نیکی کردن، رعایت پیمانها، و پیوند با خویشان.

جَمَالُ اَلْمَعْرُوفِ إِتْمَامُه

زیبایی نیکی کردن، به کامل کردن آن است.

خَيْرُ اَلْعِبَادِ مَنْ إِذَا أَحْسَنَ اِسْتَبْشَرَ وَ إِذَا أَسَاءَ اِسْتَغْفَر

بهترین بندگان کسی است که هرگاه نیکی کند، شادمان شود و هر گاه بدی کند، بخشش خواهد.