احادیث درباره آثار دوستی و برادری از امام علی (ع)

بِالتَّوَدُّدِ تَتَأَكَّدُ اَلْمَحَبَّة

با اظهار دوستی کردن، دوستی استوار می شود.

إِذَا تَأَكَّدَ اَلْإِخَاءُ سَمُجَ اَلثَّنَاء

هر گاه برادری استوار شود، ستایش زشت شود.

قُلُوبُ اَلرِّجَالِ وَحْشِيَّةٌ فَمَنْ ممن تَأَلَّفَهَا أَقْبَلَتْ عَلَيْه

دلهای آدمیان گریزان و وحشی است.پس هر که به آنها دوستی کند، به او روی آورد.

مَنْ تَأَلَّفَ اَلنَّاسَ أَحَبُّوه

هر که به مردم دوستی ورزد، او را دوست بدارند.

مَنِ اِسْتَصْلَحَ عَدُوَّهُ زَادَ فِي عَدَدِه

هر که دشمنش را به صلاح آورد، تعدادش زیاد شود.

اَلْمَوَدَّةُ نَسَبٌ مُسْتَفَاد

اظهار دوستی، تباری بابهره است.

اَلْمَوَدَّةُ تَعَاطُفُ اَلْقُلُوبِ فِي و اِئْتِلاَفِ اَلْأَرْوَاح

دوستی، تمایل دلها در الفت روحهاست.

اَلْإِخْوَانُ جَلاَءُ اَلْهُمُومِ وَ اَلْأَحْزَان

برادران، بر طرف کنندۀ غم و اندوه اند.

إِذَا نَبَتَ اَلْوُدُّ وَجَبَ اَلتَّرَافُدُ وَ اَلتَّعَاضُد

هرگاه دوستی روید، بخشش به یکدیگر و همکاری واجب شود.