السُّکرُ أرْبَعُ السُّکراتِ: سُکرُ الشَّرابِ، وَسُکرُ الْمالِ، وَسُکرُ النَّوْمِ، وَسُکرُ الْمُلْک.
مستی در چهار چیز است: مستی از شراب (و خمر)، مستی مال و ثروت، مستی خواب، مستی ریاست و مقام.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
السُّکرُ أرْبَعُ السُّکراتِ: سُکرُ الشَّرابِ، وَسُکرُ الْمالِ، وَسُکرُ النَّوْمِ، وَسُکرُ الْمُلْک.
مستی در چهار چیز است: مستی از شراب (و خمر)، مستی مال و ثروت، مستی خواب، مستی ریاست و مقام.
سَلْ عَنِ الرَّفیقِ قَبْلَ الطَّریقِ، وَ عَنِ الْجارِ قَبْلَ الدّارِ.
پیش از آن که بخواهی مسافرت بروی، رفیق مناسب راه را جویا باش، و پیش از آن که منزلی را تهیه کنی همسایگان را بررسی کن که چگونه هستند.
وَ وَادِدِ الْمُتَّقینَ، وَ اهْجُرِ الفاسِقینَ، وَ جانِبِ المُنافِقینَ، وَ لَا تُصاحِبِ الخائِنینَ.
دوستی و معاشرت با پرهیزگاران را ادامه ده، و از فاسقین و معصیت کاران کناره گیری کن، و از منافقان دوری و فرار کن، و با خیانتکاران همراهی و هم نشینی منما.
أطْرِقُوا أهالیکمْ فی کلِّ لَیلَةِ جُمْعَة بِشَیء مِنَ الْفاکهَةِ، کی یفْرَحُوا بِالْجُمْعَةِ.
در هر شب جمعه همراه با مقداری میوه بر اهل منزل و خانواده خود وارد شوید تا موجب شادمانی آنها در جمعه گردد.
اِنَّ مِنَ البَلاءِ الفاقَةَ وَ اَشَدُّ مِن ذلِکَ مَرَضُ البَدَنِ وَ اَشَدُّ مِن ذلِکَ مَرَضُ القَلبِ.
فقر و تنگ دستی از گرفتاری ها و بلاهای انسان در دنیا، است، و سخت تر از آن، بیماری جسمی است، و سخت تر و بدتر از آن، این است که انسان دلش بیمار باشد.
وَ افْتَقِرْ إلی مَنْ شِئْتَ فَأنْتَ أسیرُهُ.
و خود را نیازمند هر که خواهی بدان ـو از او تقاضای کمک نماـ تا اسیر او گردی.
تَفَضَّلْ عَلی مَنْ شِئْتَ فَأنْتَ أمیرُهُ
بر هر که خواهی نیکی و احسان نما، تا رئیس و سرور او گردی؛
اَلْعُقُولُ أئِمَّةُ الأفْکارِ، وَ الاْفْکارُ أئِمَّةُ الْقُلُوبِ
عقل هر انسانی پیشوای فکر و اندیشه اوست، و فکر پیشوای قلب است.
أطْرِقُوا أهالیکُمْ فی کُلِّ لَیْلَةِ جُمْعَة بِشَیْء مِنَ الْفاکِهَةِ، کَیْ یَفْرَحُوا بِالْجُمْعَةِ؛
در هر شب جمعه همراه با مقداری میوه بر اهل منزل و خانواده خود وارد شوید تا موجب شادمانی آن ها در جمعه گردد.
اِسْتَأْذَنَ أَعْمَى عَلَى فَاطِمَةَ ع فَحَجَبَتْهُ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص لَهَا لِمَ حَجَبْتِيهِ وَ هُوَ لاَ يَرَاكِ فَقَالَتْ ع إِنْ لَمْ يَكُنْ يَرَانِي فَإِنِّي أَرَاهُ وَ هُوَ يَشَمُّ اَلرِّيحَ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص أَشْهَدُ أَنَّكِ بَضْعَةٌ مِنِّي.
شخصی که نابینا بود از حضرت فاطمه اجازه خواست تا به حضور او برود، حضرت فاطمه اجازه داد ولی در طول ملاقات حجاب بر سر داشت. پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم به او فرمود: چرا حجاب در بر نمودی در حالی که او تو را نمی دید؟ حضرت فاطمه گفت: اگر او مرا نمی بیند، من او را می بینم، و او بوی تن مرا نیز حس می کند. پیامبر فرمود: شهادت می دهم که تو پاره ای از وجود من هستی.
«أَسْوَأُ النَّاسِ حَالًا مَنْ لَمْ یثِقْ بِأَحَدٍ لِسُوءِ ظَنِّهِ وَ لَمْ یبْقَ بِهِ أَحَدٌ لِسُوءِ فِعْلِهِ»
بدحال ترین مردم کسی است که به خاطر بدگمانی اش، به هیچ کس اطمینان نمی کند، در نتیجه به خاطر بدرفتاری اش کسی برای او باقی نمی ماند.