احادیث درباره فرومایگی و فرومایه از امام علی (ع)

كُلَّمَا اِرْتَفَعَتْ رُتْبَةُ اَللَّئِيمِ نَقَصَ اَلنَّاسُ عِنْدَهُ وَ اَلْكَرِيمُ ضِدُّ ذَلِك

هر گاه مقام فرومایه بلند گردد، مردم نزد او کوچک شوند بر خلاف آدم بخشنده.

مَنْ كَثُرَ لَوْمُهُ كَثُرَ عَارُه

کسی که فرومایگی او بسیار شود، سرزنش او زیاد شود.

مَنْ جُمِعَ لَهُ مَعَ اَلْحِرْصِ عَلَى اَلدُّنْيَا اَلْبُخْلُ بِهَا فَقَدِ اِسْتَمْسَكَ بِعَمُودَيِ اَللُّوْم

هر که با آزمندی در دنیا، بخل به آن نیز برای او فراهم گشته، پس به دو ستون فرومایگی چنگ زده است.

مِنَ اَللِّئَامِ تَكُونُ اَلْقَسْوَة

سخت دلی از اخلاق فرومایگان است.

مِنْ أَقْبَحِ اَلْمَذَامِّ مَدْحُ اَللِّئَام

از زشت ترین نکوهشها، ستایش فرومایگان است.

مِنْ أَعْظَمِ اَللَّوْمِ إِحْرَازُ اَلْمَرْءِ نَفْسَهُ وَ إِسْلاَمُهُ عِرْسَه

از بزرگترین فرومایگی آن است که انسان خود را از خطر نگاه دارد ولی زن خود را رها کند و از او دفاع نکند .

مِنَ اَللَّوْمِ أَنْ يَصُونَ اَلرَّجُلُ مَالَهُ وَ يَبْذُلَ عِرْضَه

نشان فرومایگی آن است که مرد مال خود را حفظ کند ولی آبروی خود را ببرد.

مَا أَقْبَحَ شِيَمَ اَللِّئَامِ وَ أَحْسَنَ سَجَايَا اَلْكِرَام

چه زشت است منش فرومایگان، و چه نیکوست منش بزرگواران.

مَنْعُ اَلْكَرِيمِ أَحْسَنُ مِنْ إِعْطَاءِ عَطَاءِ اَللَّئِيم

نبخشیدن کریم، نیکوتر از بخشش فرومایه است.

مُعَادَاةُ اَلْكَرِيمِ أَسْلَمُ مِنْ مُصَادَقَةِ اَللَّئِيم

دشمنی کریم، سالمتر از دوستی فرومایه است.

و مسرّة اللّئام في سوء الجزاء

مجازات بد، باعث خوشحالی فرومایگان است.

لاَ يَصْطَنِعُ اَللِّئَامُ إِلاَّ أَمْثَالَهُم

فرومایگان خوبی نمی کنند مگر به همانند خود.