احادیث درباره ظلم و ستم از امام علی (ع)

خير النّاس من إن أغضب حلم،و إن ظلم غفر،و إن أسيىء إليه أحسن.

بهترین مردم کسی است که اگر خشمگین شود، بردباری ورزد و اگر ستم شود، در گذرد و اگر به او بدی شود، نیکی کند.

إِنَّمَا اَلْحَلِيمُ مَنْ إِذَا أُوذِيَ صَبَرَ وَ إِذَا ظُلِمَ غَفَر

همانا بردبار کسی است که هرگاه آزار بیند، شکیبایی کند و هر گاه ستم شود، درگذرد.

اَلْعَامِلُ بِالظُّلْمِ وَ اَلْمُعِينُ عَلَيْهِ وَ اَلرَّاضِي بِهِ شُرَكَاءُ ثَلاَثَةٌ.

علی علیه السلام میفرمود: ستمکار و آنکه او را یاری کند و آنکه راضی بر آن ستم باشد هر سه با هم شریکند.

اَلْعَدْلُ أَنَّكَ إِذَا ظُلِمْتَ أَنْصَفْتَ وَ اَلْفَضْلُ أَنَّكَ إِذَا قَدَرْتَ عَفَوْت

عدالت آن است که هر گاه ستم کرده باشی، انصاف ورزی، و فزونی آن است که هرگاه توانا شوی، درگذری.

إِنَّ مِنَ اَلْعَدْلِ أَنْ تُنْصِفَ فِي اَلْحُكْمِ وَ تَجْتَنِبَ اَلظُّلْم

همانا از دادگری آن است که در حکم کردن، انصاف به خرج دهی و از ستمگری دوری کنی.

إِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ أَمَرَ بِالْعَدْلِ وَ اَلْإِحْسٰانِ : وَ نَهَى عَنِ اَلْفَحْشَاءِ وَ اَلظُّلْم

همانا خداوند سبحان به دادگری و نیکویی فرمان داده و از کردار زشت و ستمگری نهی کرده است.

مِنْ لَوَازِمِ اَلْعَدْلِ اَلتَّنَاهِي عَنِ اَلظُّلْم

باز داشتن یکدیگر از ستم، از لوازم عدالت است.

اَلظُّلْمُ أَلْأَمُ أُمُّ اَلرَّذَائِل

ستم، دردناکترین مادر بدیهاست.

اَلظُّلْمُ جُرْمٌ لاَ يُنْسَى

ستم، گناهی است که فراموش نشود.

إِيَّاكَ وَ اَلظُّلْمَ فَإِنَّهُ يَزُولُ عَمَّنْ تَظْلِمُهُ وَ يَبْقَى عَلَيْك

از ستم بپرهیز همانا ستم از ستمدیده برداشته می شود؛ ولی کیفرش برای تو می ماند.

اُبْعُدُوا عَنِ اَلظُّلْمِ فَإِنَّهُ أَعْظَمُ اَلْجَرَائِمِ وَ أَكْبَرُ اَلْمَآثِم

از ستم دوری کن، همانا ستم بزرگترین گناهان است.

أَلاَ وَ إِنَّ اَلظُّلْمَ ثَلاَثَةٌ فَظُلْمٌ لاَ يُغْفَرُ لا يعرف وَ ظُلْمٌ لاَ يُتْرَكُ وَ ظُلْمٌ مَغْفُورٌ لاَ يُطْلَبُ فَأَمَّا اَلظُّلْمُ اَلَّذِي لاَ يُغْفَرُ لا يعرف فَالشِّرْكُ فالشك بِاللَّهِ لِقَوْلِهِ تَعَالَى إِنَّ اَللّٰهَ لاٰ يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ مٰا دُونَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَشٰاءُ : وَ أَمَّا اَلظُّلْمُ اَلَّذِي يُغْفَرُ فَظُلْمُ اَلْمَرْءِ لِنَفْسِهِ عِنْدَ بَعْضِ اَلْهَنَاتِ وَ أَمَّا اَلظُّلْمُ اَلَّذِي لاَ يُتْرَكُ فَظُلْمُ اَلْعِبَادِ بَعْضِهِمْ بَعْضا اَلْعِقَابُ هُنَالِكَ شَدِيدٌ لَيْسَ جَرْحا بِالْمُدَى وَ لاَ ضَرْبا بِالسِّيَاطِ وَ لَكِنَّهُ مَا…

آگاه باش؛ همانا ستم سه گونه است:ستمی که بخشوده نشود ، و ستمی که رهایی ندارد و ستمی که بخشوده شود و باز خواست نشود.امّا ستمی که بخشوده نشود شرک به خداوند است به جهت کلام الهی که همانا خداوند نمی بخشد شرک به خود را، ولی می آمرزد غیر آن را از هر کس که بخواهد.امّا ستمی که بخشوده شود:ستم آدمی به خویش است در هنگام برخی از خویهای ناشایست.و امّا ستمی که رهایی ندارد:ستم بندگان است به یکدیگر.مجازات در آنجا سخت است؛ زخمی کردن با کارد و زدن با تازیانه نیست، بلکه اینها در برابر آن مجازات بسیار کوچک و حقیر است.