احادیث درباره کار نیک از امام علی (ع)

خَيْرُ اَلْمَعْرُوفِ مَا أُصِيبَ بِهِ اَلْأَبْرَار

بهترین کار نیک آن است که به نیکان رسد.

خَيْرُ اَلْمَعْرُوفِ مَا لَمْ يَتَقَدَّمْهُ اَلْمَطَلُ وَ لَمْ يَتْبَعْهُ اَلْمَن

بهترین کار نیک آن است که با پس اندازی و تأخیر نباشد و منّت را در پی نداشته باشد.

لاَ تَمْتَنِعَنَّ لا تملن مِنْ فِعْلِ اَلْمَعْرُوفِ وَ اَلْإِحْسَانِ فَتُسْلَبَ اَلْإِمْكَان

هرگز از کار نیک و نیکی کردن روی بر متاب، زیرا این کار توانمندی را زایل می کند.

لاَ يُزَهِّدَنَّكَ فِي اِصْطِنَاعِ اَلْمَعْرُوفِ قِلَّةُ مَنْ يَشْكُرُهُ فَقَدْ يَشْكُرُكَ عَلَيْهِ مَنْ لاَ يَنْتَفِعُ بِشَيْءٍ مِنْهُ وَ قَدْ يُدْرَكُ مِنْ شُكْرِ اَلشَّاكِرِ أَكْثَرُ مِمَّا أَضَاعَ اَلْكَافِر

اندکی سپاس، تو را در کار نیک بی رغبت نکند، هر آینه تو را سپاس گوید کسی که از نیکی تو بهره نبرده است و هر آینه دریافت می شود از سپاس سپاس کننده بیشتر از آنچه ناسپاس تباه کرده است.

اَلْمَنُّ مَفْسَدَةُ اَلصَّنِيعَة

منّت گذاشتن، تباه کنندۀ کار نیک است.

اَلْمَطَلُ وَ اَلْمَنُّ مُنَكِّدُ اَلْإِحْسَان

تأخیر و منّت گذاشتن، تیره کنندۀ کار نیک است.

إِيَّاكَ وَ اَلْمَنَّ بِالْمَعْرُوفِ فَإِنَّ اَلاِمْتِنَانَ يُكَدِّرُ اَلْإِحْسَان

از منّت گذاشتن به جهت کار نیکو بپرهیز، زیرا منّت گذاشتن، نیکی کردن را تیره می کند.

ظَلَمَ اَلْمُرُوَّةَ مَنْ مَنَّ بِصَنِيعِه

هر که به کار نیک منّت گذارد، به جوانمردی ستم کرده است.

كَثْرَةِ اَلْمَنِّ تُكَدَّرُ اَلصَّنِيعَة

منّت بسیار، کار نیک را تیره می کند.

مَنْ مَنَّ بِمَعْرُوفِهِ فَقَدْ كَدَّرَ مَا صَنَعَه

هر که به کار نیک خود منّت گذارد، هر آینه تیره ساخته عمل خویش را.

مَنْ مَنَّ بِمَعْرُوفِهِ أَفْسَدَه

هر که به کار نیک خود منّت گذارد، آن را تباه کرده است.

مَا كُدِّرَتِ اَلصَّنَايِعُ بِمِثْلِ اَلاِمْتِنَان

چیزی مانند منّت گذاشتن، کار نیک را تیره نمی کند.