احادیث درباره نکوهش دنیا از امام علی (ع)

مِنْ هَوَانِ اَلدُّنْيَا عَلَى اَللَّهِ أَنْ لاَ يُعْصَى إِلاَّ فِيهَا

از پستی دنیا در پیشگاه خداوند همین بس که جز در آن، نافرمانی او نمی شود.

مِنْ ذَمَامَةِ اَلدُّنْيَا عِنْدَ اَللَّهِ أَنْ لاَ يُنَالَ مَا عِنْدَهُ إِلاَّ بِتَرْكِهَا

از بدی دنیا در پیشگاه خداوند است این که کسی به آنچه در پیش اوست نمی رسد مگر به رستن از دنیا.

مَا أَبْعَدَ اَلْخَيْرَ مِمَّنْ هِمَّتُهُ بَطْنُهُ وَ فَرْجُه

چه دور است از خوبی، کسی که همّت او شکم و فرج اوست.

متاع الدّنيا حطام موبىء فتجنّبوا مرعاة قلعتها مراعاة قلعتهما أحظى من طمأنينتها و بلغتها أزكى من ثروتها ترونها

مال دنیا، شکسته و ریزه ای وبادار است، پس کناره گیرید از چراگاهی که کنده شدن از آن، سودمندتر از آرام گرفتن در آن است و به اندازۀ کفایت آن، پاکیزه تر از مال بسیار است.

لاَ تَرْفَعْ مَنْ رَفَعَتْهُ اَلدُّنْيَا

بلند مگردان کسی را که دنیا او را بلند مرتبه گردانیده است.

لاَ تُنَافِسْ فِي مَوَاهِبِ اَلدُّنْيَا فَإِنَّ مَوَاهِبَهَا حَقِيرَة

بخششهای دنیا را، دلیل افزونی مرتبۀ خود مگردان زیرا مواهب دنیا کوچک است.

لاَ يَرْعَوِي اَلْبَاقُونَ اِجْتِرَاما

باز ماندگان، گناهی را ترک نمی کنند.

لاَ يُفْلِحُ مَنْ يَسُرُّهُ مَا يَضُرُّه

رستگار نمی شود کسی که خوشحال کند او را آنچه برای او زیان دارد.

لاَ خَيْرَ فِي لَذَّةٍ لاَ تَبْقَى

در لذّت ناپایدار، خوبی نیست.

يَا دُنْيَا يَا دُنْيَا إِلَيْكِ عَنِّي أَ بِي تَعَرَّضْتِ أَمْ إِلَيَّ تَشَوَّقْتِ لاَ حَانَ حِينُكِ غُرِّي غَيْرِي لاَ حَاجَةَ لِي فِيكِ قَدْ طَلَّقْتُكِ ثَلاَثا لاَ رَجْعَةَ لِي فِيهَا فَعَيْشُكِ قَصِيرٌ وَ خَطَرُكِ يَسِيرٌ وَ أَمْلُكِ حَقِيرٌ آهِ مِنْ قِلَّةِ اَلزَّادِ وَ طُولِ اَلطَّرِيقِ وَ بُعْدِ اَلسَّفَرِ وَ عِظَمِ اَلْمَوْرِد

ای دنیا، ای دنیا از من دور شو، آیا پیش من آمده و مشتاق من شده ای؟روزگار تو به من نزدیک نیست، غیر مرا فریب ده مرا به تو نیازی نیست، تو را سه مرتبه طلاق داده ام که دیگر رجوعی نیست پس زندگی تو کوتاه، و مقام تو اندک و آرزوی تو، کوچک است.آه از کمی توشه و درازی راه و دوری سفر و بزرگی جایی که باید وارد شد.

اَلدُّنْيَا مَصْرَعُ اَلْعُقُول

دنیا، جایگاه لغزیدن خردهاست.

اَلتَّكَبُّرُ بِالدُّنْيَا قُل

بزرگ منشی نمودن به دنیا، اندکی و خردی است.