احادیث درباره ظلم و ستم از امام علی (ع)

ذَاكَ يَنْفَعُ سِلْمُهُ وَ لاَ يُخَافُ ظُلْمُهُ إِذَا قَالَ فَعَلَ وَ إِذَا وَلِيَ عَدَل

در ستایش مردی فرمود او مردی است که آشتی اش بهره می دهد و از ستم او ترسی نباشد.هرگاه بگوید، عمل کند و هر گاه امیر گردد، عدالت پیشه سازد.

ظُلْمُ اَلْمُسْتَسْلِمِ أَعْظَمُ اَلْجُرْم

ستم کردن بر کسی که تسلیم شده، بزرگترین گناه است.

ظُلْمُ اَلضَّعِيفِ أَفْحَشُ اَلظُّلْم

ستم ناتوان، زشت ترین ستمهاست.

مَنْ حُمِدَ عَلَى اَلظُّلْمِ مُكِرَ بِه

هر که بر ستم ستایش شود، فریب داده شده است.

لاَ تَظْلِمَنَّ مَنْ لاَ يَجِدُ نَاصِرا إِلاَّ اَللَّه

مورد ستم واقع نشود آن که از غیر خدا یاوری نجوید.

وُزَرَاءُ اَلسُّوءِ أَعْوَانُ اَلظَّلَمَةِ وَ إِخْوَانُ اَلْأَثَمَة

وزیران بد، یاران ستم و برادران خطاکارانند.

مَنْ عَامَلَ رَعِيَّتَهُ بِالظُّلْمِ أَزَالَ اَللَّهُ مُلْكَهُ وَ عَجَّلَ بَوَارَهُ وَ هُلْكَهُ هَلاَكَه

هر که با مردم خود با ستم رفتار کند، خدا پادشاهی او را زایل و هلاکت او را تسریع کند.

اَلظُّلْمُ بَوَارُ اَلرَّعِيَّة

ستم، سبب هلاکت مردم است.

رَاكِبُ اَلظُّلْمِ يُدْرِكُهُ اَلْبَوَار

سوار شونده بر مرکب ستم، هلاک شود.

شَرُّ اَلْأُمَرَاءِ مَنْ ظَلَمَ رَعِيَّتَه

بدترین امیران کسی است که بر مردم خود ستم کند.

رَاكِبُ اَلظُّلْمِ يَكْبُو بِهِ مَرْكَبُه

مرکب ستم، سوار خود را بر زمین زند.

ظُلْمُ اَلْمَرْءِ يُوبِقُهُ وَ يَصْرِعُه

ستم آدمی، او را تباه و خوار سازد.