لاَ يُفْلِحُ مَنْ يَسُرُّهُ مَا يَضُرُّه
رستگار نمی شود کسی که خوشحال کند او را آنچه برای او زیان دارد.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
لاَ يُفْلِحُ مَنْ يَسُرُّهُ مَا يَضُرُّه
رستگار نمی شود کسی که خوشحال کند او را آنچه برای او زیان دارد.
لاَ خَيْرَ فِي لَذَّةٍ لاَ تَبْقَى
در لذّت ناپایدار، خوبی نیست.
يَا دُنْيَا يَا دُنْيَا إِلَيْكِ عَنِّي أَ بِي تَعَرَّضْتِ أَمْ إِلَيَّ تَشَوَّقْتِ لاَ حَانَ حِينُكِ غُرِّي غَيْرِي لاَ حَاجَةَ لِي فِيكِ قَدْ طَلَّقْتُكِ ثَلاَثا لاَ رَجْعَةَ لِي فِيهَا فَعَيْشُكِ قَصِيرٌ وَ خَطَرُكِ يَسِيرٌ وَ أَمْلُكِ حَقِيرٌ آهِ مِنْ قِلَّةِ اَلزَّادِ وَ طُولِ اَلطَّرِيقِ وَ بُعْدِ اَلسَّفَرِ وَ عِظَمِ اَلْمَوْرِد
ای دنیا، ای دنیا از من دور شو، آیا پیش من آمده و مشتاق من شده ای؟روزگار تو به من نزدیک نیست، غیر مرا فریب ده مرا به تو نیازی نیست، تو را سه مرتبه طلاق داده ام که دیگر رجوعی نیست پس زندگی تو کوتاه، و مقام تو اندک و آرزوی تو، کوچک است.آه از کمی توشه و درازی راه و دوری سفر و بزرگی جایی که باید وارد شد.
كُونُوا قَوْما عَلِمُوا أَنَّ اَلدُّنْيَا لَيْسَتْ بِدَارِهِمْ فَاسْتَبْدَلُوا
از مردمی باشید که می دانند دنیا سرای آنها نیست پس آخرت را به جای دنیا برگزیدند.
كُلَّمَا فَاتَكَ مِنَ اَلدُّنْيَا شَيْءٌ فَهُوَ غَنِيمَة
هرگاه چیزی از دنیا تو نابود گردید، پس آن غنیمت است.
لَدُنْيَاكُمْ عِنْدِي أَهْوَنُ مِنْ عِرَاقِ خِنْزِيرٍ عَلَى يَدِ مَجْذُوم
هر آینه دنیای شما نزد من از استخوان لیسیدۀ خوکی که در دست انسان جذام است، پست تر می باشد.
لَيْسَ لباس اَلْمَتْجَرُ أَنْ تَرَى اَلدُّنْيَا لِنَفْسِكَ ثَمَنا وَ مِمَّا لَكَ عِنْدَ اَللَّهِ عِوَضا
تجارت معقول نیست این که دنیا را بهای نفس خویش بشماری و آن را عوض بگیری از آنچه نزد پروردگار از برای توست.
لَتَعْطِفَنَّ عَلَيْنَا اَلدُّنْيَا بَعْدَ شِمَاسِهَا عَطْفَ اَلضَّرُوسِ عَلَى وَلَدِهَا
هر آینه دنیا بر ما مهربان خواهد شد بعد از چموشی آن چون شتر بدخویی که دوشنده خود را دندان می گیرد ولی با بچّۀ خود مهربان است.
لَمْ يَصِفِ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ اَلدُّنْيَا لِأَوْلِيَائِهِ وَ لَمْ يَضِنَّ بِهَا عَلَى أَعْدَائِه
خداوند دنیا را برای دوستان خود صاف نگردانیده و به آن بر دشمنان خود بخیلی نکرده است.
لَوْ عَقَلَ أَهْلُ اَلدُّنْيَا لَخَرِبَتِ اَلدُّنْيَا
اگر مردم دنیا خردمند بودند، هر آینه دنیا ویران می گردید.
لو كانت الدّنيا عند اللّه محمودا لاختصّ بها أوليائه،لكنّه صرف قلوبهم عنها و محا عنهم منها المطامع
اگر دنیا نزد خداوند پسندیده بود هر آینه آن را ویژۀ دوستان خود می گردانید ولی دلهای آنها را از دنیا برگردانیده و طمع آنها را از دنیا سترده است.
مَنْ كَانَتْ هِمَّتُهُ مَا يَدْخُلُ بَطْنَهُ كَانَتْ قِيمَتُهُ مَا يَخْرُجُ مِنْه
کسی که همّت او شکمبارگی است ارزش او به اندازۀ چیزی است که از شکم خارج می شود.