احادیث درباره ظلم و ستم از امام علی (ع)

اَلظُّلْمُ يُدَمِّرُ اَلدِّيَار

ستم، شهرها را خراب می کند.

مَنْ ظَلَمَ دَمَرَ عَلَيْهِ ظُلْمُه

هر که ستم کند، ستمش او را هلاک کند.

مَنْ ظَلَمَ عَظُمَتْ صَرْعَتُه

هر که ستم کند، به زمین خوردنش بزرگ شمرده شود.

لَيْسَ فِي اَلْبَرْقِ اَللاَّمِعِ مُسْتَمْتِعٌ لِمَنْ يَخُوضُ اَلظُّلُمَة

کسی که در تاریکی فرو رفته است، از برق درخشنده هم بهره نخواهد برد.

مَنْ ظَلَمَ ظُلِم

کسی که ستم کند، ستم می شود.

خَيْرُ اَلنَّاسِ مَنْ إِذَا أُعْطِيَ شَكَرَ وَ إِذَا اُبْتُلِيَ صَبَرَ وَ إِذَا ظُلِمَ غَفَر

بهترین مردم کسی است که هر گاه عطا داده شود، شکر کند و هر گاه مبتلا گردد، شکیبایی نماید و هر گاه ستم شود، در گذرد.

ما أنعم اللّه على عبد نعمة فظلم فيها إلاّ كان حقيقا يزيلها عنه.

بنده ای که در نعمت خدادادی ستم روا دارد، سزاوار است که خدا از او بستاند.

ما أنعم اللّه سبحانه على عبد نعمة فظلم فيها إلاّ كان حقيقا يزيلها عنه.

بنده ای که در نعمت خدادادی ستم روا دارد، سزاوار است که خدا از او بستاند.

عَجِبْتُ لِمَنْ يَظْلِمُ نَفْسَهُ كَيْفَ يُنْصِفُ غَيْرَه

در شگفتم از کسی که به خود ستم روا دارد، چگونه با دیگران به انصاف عمل کند.

لَيْسَ فِي اَلْبَرْقِ اَللاَّمِعِ مُسْتَمْتِعٌ لِمَنْ يَخُوضُ اَلظُّلُمَة

کسی که در تاریکی فرو رفته است، از برق درخشنده هم بهره نخواهد برد.

مَنْ ظَلَمَ ظُلِم

کسی که ستم کند، ستم می شود.

أَفْظَعُ شَيْءٍ ظُلْمُ اَلْقُضَاة

ستم قاضیان، رسواترین چیز است.