حَرَامٌ عَلَى كُلِّ قَلْبٍ مُتَوَلِّهٍ بِالدُّنْيَا أَنْ يَسْكُنَهُ اَلتَّقْوَى
بر هر دلی که شیفتۀ دنیاست، حرام است که در آن پرهیزگاری ساکن گردد.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
حَرَامٌ عَلَى كُلِّ قَلْبٍ مُتَوَلِّهٍ بِالدُّنْيَا أَنْ يَسْكُنَهُ اَلتَّقْوَى
بر هر دلی که شیفتۀ دنیاست، حرام است که در آن پرهیزگاری ساکن گردد.
رَأْسُ اَلْآفَاتِ اَلْوَلَهُ بِالدُّنْيَا
ریشه آسیبها، شیفتگی به دنیا است.
لِحُبِّ اَلدُّنْيَا صَمَتَ اَلْأَسْمَاعُ عَنْ سِمَاعِ اَلْحِكْمَةِ وَ عَمِيَتِ اَلْقُلُوبُ عَنْ نُورِ اَلْبَصِيرَة
به جهت دوستی دنیا، گوشها از شنیدن سخن راست، کر، و دلها از روشنایی بینش، کور گردیده اند.
مَنْ طَلَبَ مِنَ اَلدُّنْيَا مَا يُرْضِيهِ كَثُرَ تَجَنِّيهِ وَ طَالَ تَعَدِّيه
کسی که از دنیا آنچه او را خشنود می سازد، می جوید، جرم او بسیار و تجاوز او طولانی گردد.
مَنْ رَاقَهُ زِبْرِجُ اَلدُّنْيَا أَعْقَبَ نَاظِرَيْهِ كَمَها
کسی که زیباییهای دنیا به او خوش آید، چشم او را کور گرداند.
مَنْ وَثِقَ بِغُرُورِ اَلدُّنْيَا فَقَدْ أَمِنَ مَخُوفَه
کسی که به فریب دنیا اعتماد کند، خود را از آنچه باید بترسد ایمن داشته است.
لاَ يَحِنَّنَّ أَحَدُكُمْ حَنِينَ اَلْأَمَةِ عَلَى مَا زُوِيَ عَنْهُ مِنَ اَلدُّنْيَا
کسی از شما همچون کنیز بر آنچه از دنیا از او باز داشته شده، سخت نگیرد.
لاَ يَجْتَمِعُ حُبُّ اَلْمَالِ وَ اَلثَّنَاء
دوستی مال و ستایش مردم جمع نمی شوند.
إِيَّاكَ وَ اَلْوَلَهَ بِالدُّنْيَا فَإِنَّهَا تُورِثُكَ اَلشَّقَاءَ وَ اَلْبَلاَءَ وَ تَحْدُوكَ عَلَى بَيْعِ اَلْبَقَاءِ بِالْفَنَاء
از شیفتگی به دنیا بپرهیز، زیرا برای تو بدبختی و بلا به ارمغان آورد و تو را بر فروختن سرای باقی بر سرای فانی می راند.
أَعْظَمُ اَلْخَطَايَا حُبُّ اَلدُّنْيَا
دنیا دوستی، بزرگترین گناه است.
أَعْظَمُ اَلْمَصَائِبِ وَ اَلشَّقَاءِ اَلْوَلَهُ بِالدُّنْيَا
بزرگترین مصیبتها و بدبختی، شیفتگی به دنیاست.
سَبَبُ اَلشَّقَاءِ حُبُّ اَلدُّنْيَا
دنیا دوستی، سبب بدبختی است.