احادیث درباره پندهایی برای توانگران از امام علی (ع)

شيئان لا يعرف قدرهما إلاّ من سلبهما الغنى و القدرة.

قدر دو چیز تا گرفته نشود، دانسته نشود:توانگری و توانایی.

فَوْتُ اَلْغِنَى غَنِيمَةُ اَلْأَكْيَاسِ وَ حَسْرَةُ اَلْحَمْقَى

از دست رفتن دارایی، برای زیرکان غنیمت، و برای کودن، حسرت است.

كَمْ مِنْ غَنِيٍّ يُسْتَغْنَى عَنْه

بسا توانگری که به او نیازی نباشد.

كُنْ وَصِيَّ نَفْسِكَ وَ اِفْعَلْ فِي مَالِكَ مَا تُحِبُّ أَنْ يَفْعَلَهُ فِيهِ غَيْرُك

خود وصیّ خویش باش.و در دارایی ات انجام بده آنچه را دوست داری دیگری پس تو انجام دهد.

لَنْ يَذْهَبَ مِنْ مَالِكَ مَا وَعَظَكَ وَ حَازَ لَكَ اَلشُّكْر

از دست نرفته از دارایی ات، آنچه تو را پند داده و برای تو سپاس فراهم کرده است.

مَنْ تَفَاقَرَ اِفْتَقَر

هر که خود را به ناداری زند، نادار شود.

مَنْ كَرُمَ عَلَيْهِ عِرْضُهُ هَانَ عَلَيْهِ اَلْمَال

هر که آبرویش را گرامی بدارد، دارایی را کوچک شمارد.

ما أحسن تواضع الأغنياء للفقراء طلبا لما عند اللّه سبحانه و ما أحسن تيه الفقراء على الأغنياء اتّكالا على اللّه سبحانه.

چه نیکوست فروتنی توانگران در برابر تهیدستان به امید ثواب پروردگار، و چه نیکوست وقار تهیدستان در برابر توانگران با توکّل به خداوند.

لاَ تُضَيِّعَنَّ مَالَكَ فِي غَيْرِ مَعْرُوف

هرگز دارایی ات را با صرف در غیر نیکی، ضایع مکن.

لاَ يَكُنِ اَلْمَضْمُونُ لَكَ طَلَبُهُ أَوْلَى بِكَ مِنَ اَلْمَفْرُوضِ عَلَيْكَ عَمَلُه

طلب آنچه برای تو ضمانت شده مراد روزی است سزاوارتر از آن چه بر تو انجام آن واجب شده نیست.

لاَ تَصْرِفْ مَالَكَ فِي اَلْمَعَاصِي فَتَقْدَمَ عَلَى إِلَى رَبِّكَ بِلاَ عَمَل

دارایی ات را در گناه صرف مکن، که بدون عمل بر خدایت وارد شوی.

لاَ تُخَلِّفَنَّ وَرَاءَكَ شَيْئا مِنَ اَلدُّنْيَا فَإِنَّكَ تُخَلِّفُهُ لِأَحَدِ رَجُلَيْنِ إِمَّا رَجُلٌ عَمِلَ فِيهِ بِطَاعَةِ اَللَّهِ فَسَعِدَ بِمَا شَقِيتَ بِهِ وَ إِمَّا رَجُلٌ عَمِلَ فِيهِ بِمَعْصِيَةِ اَللَّهِ فَكُنْتَ عَوْنا لَهُ عَلَى اَلْمَعْصِيَةِ وَ لَيْسَ أَحَدُ هَذَيْنِ حَقِيقا أَنْ تُؤْثِرَهُ عَلَى نَفْسِك

هرگز چیزی از دنیا را پس از خود به جای مگذار.زیرا آن را برای یکی از دو نفر به جای می گذاری:یا مردی است که با آن اطاعت خدا می کند و نیکبخت می شود به آنچه تو بدبخت شدی؛ و یا مردی است که آن را در نافرمانی و معصیت خدا صرف می کند، پس او را در نافرمانی کمک کرده ای.و هیچکدام از این دو شایسته نیستند که تو آنها را بر خود مقدّم بداری.