اَلتَّكَرُّمُ مَعَ اَلاِمْتِنَانِ لُؤْم
بخشندگی همراه با منّت، فرومایگی است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
اَلتَّكَرُّمُ مَعَ اَلاِمْتِنَانِ لُؤْم
بخشندگی همراه با منّت، فرومایگی است.
اَللَّئِيمُ لاَ مُرُوَّةَ لَه
فرومایه، مردانگی ندارد.
اَللَّئِيمُ لاَ يَسْتَحْيِي
فرومایه، حیا نمی کند.
اِصْطِنَاعُ اَللَّئِيمِ أَقْبَحُ رَذِيلَة
نیکویی کردن فرومایه، زشت ترین پستی است.
اَللَّئِيمُ مَنْ كَثُرَ اِمْتِنَانُه
فرومایه کسی است که منّت نهادن او بسیار باشد.
اَللُّؤْمُ إِيثَارُ اَلْمَالِ عَلَى اَلرِّجَال
مال را بر آبرو و مردانگی خویش برگزیدن، فرومایگی است.
اَللُّؤْمُ قَبِيحٌ قُبْحٌ فَلاَ تَجْعَلْهُ لُبْسَك
فرومایگی زشت است آن را لباس خویش قرار مده.
اَللَّئِيمُ إِذَا قَدَرَ أَفْحَشَ وَ إِذَا وَعَدَ أَخْلَف
فرومایه هرگاه توانا باشد دشنام دهد و هر گاه وعده کند وفا نکند.
اَللَّئِيمُ إِذَا أَعْطَى حَقَدَ وَ إِذَا أُعْطِيَ جَحَد
فرومایه، هر گاه بخشش کند کینه ورزد و هر گاه به او بخشش شود انکار کند.
اَللَّئِيمُ إِذَا بَلَغَ فَوْقَ مِقْدَارِهِ تَنَكَّرَتْ أَحْوَالُه
هر گاه فرومایه به مقامی بالاتر از اندازۀ خود برسد، احوال او دگرگون شود.
اَللَّئِيمُ يَجْفُو إِذَا اُسْتُعْطِفَ وَ يَلِينُ إِذَا عُنِّف
فرومایه هرگاه مهربانی شود جفا کند و هر گاه سخت گرفته شود نرم گردد.
اَللُّؤْمُ إِيثَارُ حُبِّ اَلْمَالِ عَلَى لَذَّةِ اَلْحَمْدِ وَ اَلثَّنَاء
انتخاب مال دوستی بر لذّت ستایش و سپاس دیگران ، فرومایگی است.