احادیث درباره بیم و امید از امام علی (ع)

رُبَّ آمِنٍ وَجِل

چه بسا پناه داده شده ای که ترسان است.

رُبَّ رَجَاءٍ يُؤَدِّي إِلَى حِرْمَان

چه بسا امیدی که به بی بهرگی می رسد.

رُبَّ خَوْفٍ يَعُودُ بِالْأَمَان

چه بسا بیمی که به ایمنی باز می گردد.

قتل القنوط صاحبه

ناامیدی، صاحب خود را می کشد.

كُنْ لِمَا لاَ تَرْجُو أَقْرَبُ مِنْكَ لِمَا تَرْجُو

خود را به آنچه امید نداری نزدیکتر بدان از آنچه امید داری.

كَمَا تَرْجُو خَف

همان طور که امید داری، بیم داشته باش.

مَنْ حَسُنَ يَقِينُهُ يَرْج

کسی که یقین او نیکو شود، امیدوار می گردد.

مَنْ يَكُنِ اَللَّهُ أَمَلَهُ يُدْرِكْ غَايَةَ اَلْأَمَلِ وَ اَلرَّجَاءِ وَ نِهَايَةَ اَلرَّجَاء

کسی که خداوند آرزوی اوست، نهایت آرزو و امید را دریافته است.

مَنْ جَعَلَ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ مَوْئِلَ رَجَائِهِ كَفَاهُ أَمْرَ دِينِهِ وَ دُنْيَاه

کسی که خداوند را محل بازگشت امید خود قرار داده است، خداوند کار دین و دنیای او را تأمین می کند.

مَنْ أَيْقَنَ رَجَا

هر که یقین داشته باشد، امیدوار باشد.

لاَ تَرْجُ إِلاَّ رَبَّك

جز به پروردگارت امید مدار.

يَنْبَغِي لِمَنْ عَرَفَ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ أَنْ لاَ يَخْلُوَ قَلْبَهُ مِنْ رَجَائِهِ وَ خَوْفِه

برای کسی که خداوند را می شناسد، شایسته است که دلش از امید و بیم او تهی نباشد.