زكوة المال الإفضال.
بخشندگی، زکات مال است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
زكوة المال الإفضال.
بخشندگی، زکات مال است.
عَلَيْكَ بِالسَّخَاءِ فَإِنَّهُ ثَمَرَةُ اَلْعَقْل
بر تو باد به سخاوت، پس همانا سخاوت، میوۀ خرد است.
قَدْرُ اَلْمَرْءِ عَلَى قَدْرِ فَضْلِه
ارزش هر مرد به اندازۀ نیکی کردن اوست.
كُنْ بِمَالِكَ مُتَبَرِّعا وَ عَنْ مَالِ غَيْرِكَ مُتَوَرِّعا
در دارایی خود بخشنده و در مال دیگران پرهیزگار باش.
لير عليك آثر ما أنعم اللّه به عليك.
شایسته است که علائم نعمتهای خدا بر تو دیده شود.
لِيَكُنْ سَجِيَّتُكَ اَلسَّخَاءُ وَ اَلْإِحْسَان
سخاوت و نیکی کردن را، خلق و خوی خود قرار ده.
لَوْ رَأَيْتُمُ اَلسَّخَاءَ رَجُلا لَرَأَيْتُمُوهُ حَسَنا يَسُرُّ اَلنَّاظِرِين
اگر سخاوت را در قیافه مردی می دیدید، او را نیکو می دیدید که بینندگان را شاد می کند.
مَنْ جَادَ اِصْطَنَع
هر که بخشنده باشد، نیکی کند.
مِنْ كَمَالِ اَلنِّعْمَةِ اَلتَّحَلِّي بِالسَّخَاء
از کمال نعمت است، خود آرایی به سخاوت و پاکدامنی.
مِنْ أَفْضَلِ اَلْمَكَارِمِ تَحَمُّلُ اَلْمَغَارِمِ وَ إِقْرَاءُ اَلضُّيُوف
از فزونترین خلق و خویها، به عهده گرفتن قرضها و به میهمانی خواندن دیگران است.
مَا أَحْسَنَ اَلْجُودَ مَعَ اَلْإِعْسَار
چه نیکوست بخشندگی در حال تنگدستی.
مَا شُكِرَتِ اَلنِّعَمُ بِمِثْلِ بَذْلِهَا
چیزی همانند بخشش، جبران سپاس نعمتها را نکند.