احادیث درباره اهمیّت و خطر زبان از امام علی (ع)

رُبَّ لِسَانٍ أَتَى عَلَى إِنْسَان

بسا زبانی که به آدمی آسیب رساند.

رُبَّ حَرْبٍ جُنِيَتْ مِنْ لَفْظَة

بسا جنگی که از یک سخن برخیزد.

قَلَّ مَا يُنْصِفُ اَللِّسَانُ فِي نَشْرِ قَبِيحٍ أَوْ إِحْسَان

بسیار اندک است که زبان در نشر زشتی و یا نیکی راه انصاف و میانه رود.

كُلُّ إِنْسَانٍ مُؤَاخَذٌ لِنَفْسِهِ بِجِنَايَةِ لِسَانِهِ وَ يَدِه

هر انسانی برای گناه زبان و دستش مورد مؤاخذه قرار گیرد.

كَمْ مِنْ دَمٍ سَفَكَهُ فَم

بسا خونی که دهانی آن را به زمین ریخته است.

كَمْ مِنْ إِنْسَانٍ أَهْلَكَهُ لِسَان

بسا انسانی که زبانی او را هلاک کرده است.

كَمْ مِنْ كَلِمَةٍ سَلَبَتْ نِعْمَة

بسا حرفی که نعمتی را زایل کند.

كم من حرب جنبت من لفظة

بسا جنگی که از یک سخن برخیزد.

لِلْكَلاَمِ آفَاتٌ آفَة

سخن گفتن آفتهایی دارد.

مَا مِنْ شَيْءٍ أَجْلَبُ لِقَلْبِ اَلْإِنْسَانِ مِنْ لِسَانٍ وَ لاَ أَخْدَعَ لِلنَّفْسِ مِنْ شَيْطَان

برای آدمی هیچ چیز دلکش تر از زبان آفت و برای نفس فریبنده تر از شیطان نیست.

هذا اللّسان جموع لصاحبه بصاحبه

این زبان برای صاحبش زیاد سرکشی کند.